Julian z Panonii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcus Aurelius Sabinus Iulianus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres od 284
do 285
Moneta
moneta
Antoninian Juliana (RIC Vb 4)

Marcus Aurelius Sabinus Iulianus (zwany też Julianem z Panonii) – cesarz rzymski od 284 do 285 roku n.e. Uzurpator za panowania cesarza Karynusa (283–285).

Jako zbuntowany namiestnik w kraju Wenetów[1] (corrector Venetiae (et Histriae)) z pogranicza Italii i Ilirii[2] zajął Panonię po dotarciu do Italii wiadomości o śmierci Numeriana (283–284), współcesarza i brata Karynusa. Ogłoszony przez swych żołnierzy augustem, emitował własne monety z opanowanej mennicy w Siscii[3].

Pod koniec 284 lub na początku 285 Karynus rozbił jego wojska w bitwie stoczonej w okolicach Werony[4][5]. Według jednej wersji uzurpator został ścięty[1], według innej miał zginąć w bitwie[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Aureliusz Wiktor ↓, Księga o cezarach 39, 10.
  2. Zosimos błędnie uważa go za prefekta pretorianów (Nowa historia I, LXXIII, 1).
  3. Kankelfitz 1996 ↓, s. 409.
  4. Słownik cesarzy 2001 ↓, s. 201.
  5. Zosimos ↓, Nowa historia I, LXXIII, 3.
  6. Krawczuk 1991 ↓, s. 145.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]