Julie Driscoll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julie Driscoll; Julie Tippetts
Ilustracja
Julie Tippetts w 2007
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1947
Londyn
Instrumenty wokalistka, gitara, flet, instrumenty perkusyjne
Gatunki rock, jazz rock, rock awangardowy, muzyka eksperymentalna
Zawód muzyk
Aktywność od 1963 do czasów obecnych
Powiązania Steampacked, Brian Auger & the Trinity, Keith Tippett Group, Centipede, Voice, Ovary Lodge, Ark, RoTTor, Dedication Orchestra, Keith Tippett Tapestry Orchestra, Dartington Trio, Mujician & The Georgian Ensemble & Julie Tippetts, Keith Tippett, Blossom Toes, Derek Bailey Company, Robert Wyatt, Harry Miller, Phil Minton, Maggie Nicols, Louis Moholo
Strona internetowa

Julie Driscoll (ur. 8 czerwca 1947 w Londynie) – aktorka i wokalistka rockowa kojarzona z subkulturą modsów. Znana dzięki przebojowym wykonaniom "'This Wheel's on Fire" Boba Dylana, "Season of the Witch" Donovana i "Light My Fire" The Doors. Wraz z Brianem Augerem założyła zespół Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity. Jako Julie Tippetts – wokalistka jazzowa i awangardowa wkraczająca również w sferę muzyki eksperymentalnej.

Biografia muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Julie Driscoll[edytuj | edytuj kod]

Jako młoda dziewczyna prowadziła klub fanów grupy Yardbirds. Ich menedżer i producent Giorgio Gomelsky zachęcił ją do spróbowania sił jako piosenkarka. Jej pierwszy singel ukazał się w 1963 r. i, tak jak i kilka następnych wydanych do 1966 r., nie cieszył się powodzeniem.

W kwietniu 1965 r. organista Brian Auger zakończył działalność swojego kwartetu Brian Auger & the Trinity i miesiąc później założył grupę Steampacked. Muzykami byli członkowie poprzedniego zespołu a uzupełniała ich trójka młodych, świetnie zapowiadających się wokalistów: Julie Driscoll, Rod Stewart i Long John Baldry. Gdy w kwietniu 1966 r. Rod Stewart odszedł do zespołu Shotgun Express, grupa Steampacked kontynuowała działalność do września 1966 r. Dokonali nagrań, jednak ukazały się one dopiero po sukcesie Roda Stewarta w grupie The Faces.

We wrześniu 1966 r. Brian Auger i Julie Driscoll reaktywowali The Trinity, tym razem jako Julie Driscol, Brian Auger & the Trinity. Long John Baldry założył grupę Bluesology.

Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity wydali kilka singli, które cieszyły się sporym powodzeniem, a prawdziwą sławę przyniósła im ich wersja "This Wheel's on Fire" (autorstwa Boba Dylana i Ricka Danko). W 1967 r. ukazał się pierwszy album zespołu Open. Julie Driscoll stała się najpopularniejszą piosenkarką i najmodniejszą osobą Wielkiej Brytanii. Jej intrygująca i niebanalna uroda spowodowała, że zaczęto w stosunku do niej używać określenia Twarz (ang. The Face).

W 1969 r. ukazał się ich drugi, tym razem podwójny album Streetnoise.

W tym samym roku Julie odeszła od The Trinity i nagrała swój intrygujący i ambitny album solowy zatytułowany 1969[1]. Podczas jego nagrywania poznała wybitnego pianistę brytyjskiego Keitha Tippetta, który aranżował jej utwory do tej płyty, nagranej przy pomocy znakomitych muzyków z kręgu Canterbury. Wkrótce Julie i Keith pobrali się, Julie przybrała świadomie nazwisko Tippetts, podkreślając tym zerwanie z jej dotychczasową twórczością. Zniknęła bezpoworotnie ze sceny rockowej i popowej, zajmując się własnymi, ambitnymi projektami, często eksperymentalnymi, biorąc udział w projektach Tippetta oraz ich wspólnych.

Julie Tippetts[edytuj | edytuj kod]

W 1970 r. więła udział w nagraniu albumu B.B. Blundera Worker's Playtime, który był właściwie trzecim albumem progresywnej grupy Blossom Toes.[2].

W tym samym roku wzięła także udział w studyjnych nagraniach awangardowego gitarzysty brytyjskiego i jego grupy Derek Bailey Company.

W latach 1971-1975 wzięła udział w monumentalnym projekcie swojego męża, jakim była 50-osobowa grupa Centipede (pol. Stonoga), powstała dla zrealizowania jego kompozycji Septober Energy. W 1971 r. orkiestra ta, skupiająca najlepszych muzyków brytyjskich sceny rockowej, jazz rockowej i jazzowej nagrała ten utwór, o charakterze suity, na dwupłytowym albumie Septober Energy.

W 1971 r. Julie wraz z Keith Tippett Group nagrała album Dedicated to You But You Weren't Listening.

Po pewnym okresie przerwy poświęconej sprawom rodzinnym powróciła do muzyki w 1974 r.

W 1974 r. nagrała swój drugi solowy album Sunset Glow, na którym zademonstrowała swoje możliwości wokalne w zakresie właściwie od folku do jazzu.

8 września 1974 r. wzięła udział w słynnym koncercie Roberta Wyatta Robert Wyatt & Friends w Theatre Royal Drury Lane. Plonem był album Theatre Royal Drury Lane 8th September 1974 - CD Hannibal/Rykodisc HNCD 1507 (2005) W tym samym roku wzięła także udział w nagraniu albumu Carli Bley Tropic Appetites. Jako wokalistka zebrała znakomite recenzje.

W 1975 r. występowała i nagrywała w grupie Ovary Lodge z Keithem Tippettem. Ukazał się także koncertowy album Ovary Lodge.

Jednym z najciekawszych projektów lat 70. był Peter & the Wolf (pol. Piotruś i Wilk) Prokofjewa prowadzony przez znakomitego saksofonistę Jacka Lancastera (znanego m.in z grupy Blodwyn Pig) i Roberta Lumleya. Wykonawcami, obok Julii i Keitha, byli najwybitniejsi muzycy brytyjscy.

W 1976 r. Julie wraz z Maggie Nicols, Philem Mintonem i Brianem Elym założyła wokalną grupę Voice.

W 1977 r. ukazał się album Keitha Tippetta Warm Spirits, Cool Spirits, na którym Julie wykonuje partie wokalne i gra na różnych instrumentach perkusyjnych.

W 1978 r. Julie wzięła udziała w większym przedsięwzięciu Keitha, ponaddwudziestoosobowej grupie Ark. Zespół ten nagrał album Frames. W tym samym roku wzięła udział w nagraniu albumu Keitha Tippetta In Conference oraz nagrała wspólnie z Maggie Nicols płytę Sweet and Sours.

W latach 80. zaangażowała się w kilka duetów i triów; w 1987 r. ukazuje się album duetu Julie i Keitha Couple in Spirit.

W latach 90. była członkiem zespołów Keitha Mujician & The Georgian Ensemble, Dedication Orchestra i Tapestry.

W 1993 r. nagrała album Twilight Etchings z Keithem Tippettem i Willim Kellersem.

W 1996 r. ukazał się album Couple in Spirit II.

W 1998 r. wzięła udział w nagraniu albumu The First Full Turn (RoTToR)

W 1999 r. ukazał się album Shadow Puppeteer prawie całkowicie wokalny przy minimalnym wsparciu instrumentów, głównie perkusyjnych.

W ostatnich latach Julie zajmuje się także kształceniem muzycznym i warsztatami muzycznymi i wokalnymi zarówno dla dzieci jak i dorosłych. W Dartington International Summer School, Welsh College of Music and Drama uczy m.in. wokalnych umiejętności improwizatorskich.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Steampacked[3]
  • Rock Generation Vol. 6 (Fr)
  • The First Supergroup (WB)
Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity
  • Open 1967
  • Streetnoise 1969
  • Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity
  • Jools & Brian
Julie Driscoll
Julie Tippetts
  • Worker's Playtime (1970) (album firmowany przez B.B Blunder)
  • Derek Bailey Company (1970)
  • Septober Energy (1971) (album firmowany przez Centipede)
  • Dedicated To You But You Weren't Listening (1971) (album firmowany przez Keith Tippett Group)
  • Blueprint (1972) (firmowany przez Keitha Tippetta)
  • Robert Wyatt & Friends. Theatre Royal Drury Lane 8th September 1974 (wyd. 2005) (firmowany przez Roberta Wyatta)
  • Sunset Glow (1974)
  • Tropic Appetites (1974) (album firmowany przez Carlę Bley)
  • Ovary Lodge (1975) (koncertowy album firmowany przez Ovary Lodge)
  • Peter & the Wolf (1975) (album firmowany przez Jacka Lancastera i Roberta Lumleya)
  • Warm Spirits, Cool Spirits (1977 (Keith Tippett, Julie Tippetts, Trevor Watts, Colin McKenzie))
  • Frames (1978) (album firmowany przez Ark)
  • In Conference (1978) (album firmowany przez Harry'ego Millera)
  • Bratislava Jazz Days (1984) (Various Artists – różni wykonawcy; Keith Tippett Quartet)
  • Fire in the Mountain (1984 (Working Week)
  • Couple in Spirit (1987) (album firmowany przez Couple in Spirit)
  • Mr. Invisible and the Drunken Sheilas (nagr. 27 czerwca 1987, wyd. 1989) (Julie Tippetts, Maggie Nicols, Keith Tippett)
  • The Bristol Concert (nagr. 1 czerwca 1991, wyd. 2000) (Mujician with The Georgian Ensemble & Julie Tippetts)
  • Spirits Rejoice (1992) (Dedication Orchestra)
  • Twilight Etchings (1993) (Keith Tippett, Julie Tippetts, Willi Kellers)
  • Ixesha(1994) (Dedication Orchestra)
  • Couple in Spirit II (1996) (album firmowany przez Couple in Spirit)
  • The First Full Turn (1998) (firmowany przez RoTTor)
  • Live at Le Mans (1998) (Keith Tippett Tapestry Orchestra)
  • Shadow Puppeteer (1999)
  • Mahogany Rain (nagr. 2001, wyd. 2005) (Keith Tippett, Julie Tippetts, Philip Gibbs, Paul Dunmal)
  • Live at the Priority (nagr. 2004, wyd.2005 (firmowany przez Dartington Trio: Keith Tippett, Julie Tippetts, Paul Dunmall)
  • Viva la Black Live at Ruvo (2007) (Keith Tippett, Julie Tippetts, Louis Moholo – Louis Moholo's Vive-La-Black & Canto General)
  • First Weaving (2007) (Keith Tippett Tapestry Orchestra)
  • Nostalgia 77 Sessions featuring Keith & Julie Tippett (2009)
  • Ghosts of Gold (z Martinem Archerem) (2009)
  • Tales of FiNiN (z Martinem Archerem) (2011)
  • From Granite to Wind (z Keith Tippett Octet) (2011)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierwotnie miał on być wydany przez firmę nagraniową Gomelsky'ego Marmalade, która jednak została wtedy zamknięta. Płyta przeleżała na pókach do 1971 r., kiedy została wydana przez Polydor.
  2. Gitarzysta Blossom Toes Brian Godding był mężem siostry Julie – Angie
  3. Na wszystkich albumach Steampacked, niezależnie jak zatytułowanych, są właściwie te same utwory.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]