Julio Iglesias

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julio Iglesias
Ilustracja
Julio Iglesias
Imię i nazwisko Julio José Iglesias de la Cueva
Data i miejsce urodzenia 23 września 1943
Madryt, Hiszpania
Instrumenty wokal
Gatunki latin pop
Zawód piosenkarz, kompozytor
Aktywność od 1968
Wytwórnie płytowe Columbia Records, Sony Music Entertainment
Strona internetowa

Julio Iglesias, właśc. Julio José Iglesias de la Cueva (ur. 23 września 1943 w Madrycie) – hiszpański piosenkarz i kompozytor, który łącznie sprzedał 200–300 milionów albumów z własnymi piosenkami na całym świecie[1][2] oraz otrzymał łącznie około 2600 złotych i platynowych płyt. Według Sony Music artysta jest jednym z 10 najlepiej sprzedających się artystów muzyki w historii.

Iglesias wydał ponad 77 albumów. Śpiewa najczęściej po hiszpańsku, ale także po francusku, angielsku, włosku, niemiecku, portugalsku, nagrał też kilka utworów po katalońsku. Jest odnotowany w Księdze rekordów Guinnessa jako artysta, który nagrał najwięcej płyt w największej liczbie języków[3].

Początki międzynarodowej sławy Iglesiasa sięgają lat 70. XX wieku, kiedy zyskał popularność jako wykonawca romantycznych ballad, które w połączeniu z jego własną aparycją i wyglądem dżentelmena, dało mu niebywały sukces. Dotychczas zagrał w przybliżeniu około 5000 koncertów[4]. Według jego własnego menedżera, majątek Julio Iglesiasa jest szacowany na około miliard dolarów[potrzebny przypis].

Przez pewien czas grał w piłkę nożną na pozycji bramkarza w drużynie Realu Madryt. Jest ojcem Enrique Iglesiasa, Julio Iglesiasa, Jr., Chábeli Iglesias z pierwszego małżeństwa oraz z długoletnią partnerką, a dziś drugą żoną: Miguela Alejandra, Rodriga, Victorii, Cristiny, Guillerma.

Życiorys[edytuj]

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Julio Iglesias jest najstarszym synem Dr. Julio Iglesiasa Pugi (pochodzącego z Galicji) oraz Marii del Rosario de la Cueva y Perignat. Oprócz Julio para ta miała także drugiego, młodszego, syna, Carlosa. Matka artysty pochodziła ze szlacheckiej rodziny. Jego wuj, który był ambasadorem Hiszpanii w Londynie, tytułowany był mianem markiza. Kiedy piosenkarz miał 61 lat okazało się, że jego rodzeństwo znowu się powiększyło. Jego, wówczas 89-letni, ojciec spłodził kolejnego potomka ze związku z nową żoną: syna Jaime (ur. 18 maja 2004), a niebawem córkę Ruth (ur. 26 lipca 2006).

Na początku lat 60., gdy był studentem prawa w Madrycie, równolegle przez krótki czas, w latach 1956-1959, był bramkarzem w młodzieżowej drużynie Realu Madryt. Jednakże wypadek samochodowy z 22 września 1963 r. pokrzyżował jego futbolową karierę.

Quote-alpha.png
Miałem wypadek samochodowy. Bardzo dziwny wypadek... Straciłem panowanie nad pojazdem który przekoziołkował i w efekcie czego, doznałem ucisku na rdzeń kręgowy w szyi. Byłem bardzo chory przez trzy lata

Lekarze prognozowali, że Julio być może nigdy nie będzie chodził. Jednak pomimo tych diagnoz Iglesias powoli zaczął wracać do zdrowia. Aby rozwijać sprawność własnych rąk, zaczął grać na gitarze. Kiedy wyzdrowiał, powrócił na studia, jednak droga do kariery piłkarskiej została zamknięta. W tym czasie przebywał w Anglii, gdzie pobierał lekcje języka angielskiego, początkowo w Ramsgate, a później w szkole językowej w Cambridge[5].

Jak sam mówi, nie żałuje tego, co się stało, a na pytanie, jak wyobraża sobie własne życie, gdyby nie wypadek, odpowiada:

Quote-alpha.png
Okropnie nieciekawie. Zostałbym nudnym, sfrustrowanym adwokatem. Oczywiście, człowiek nie wie, jak mogłyby potoczyć się jego losy, a więc zwykle po prostu żyje dalej. Ale ja dziś wiem, co bym stracił, i jak wielką szansę otrzymałem od Boga: szansę poznawania ludzi, różnych kultur, cieszenia się energią, którą dają koncerty... Nie wyobrażam sobie innego życia[3].

Początki kariery muzycznej do 1978[edytuj]

Pomnik artysty w Benidormie

W roku 1968 wygrał międzynarodowy festiwal piosenki hiszpańskojęzycznej w Benidormie. Sukces ten zaowocował podpisaniem kontraktu z wytwórnią Columbia, a właściwie z jej filią specjalizującą się w wydawaniu artystów śpiewających po hiszpańsku. Następnie reprezentował Hiszpanię na konkursie piosenki Eurowizji, uzyskując 4. miejsce. Zaśpiewał tam utwór "Gwendolyne", pierwszy jaki nagrał w swojej karierze (wykonał go w czterech językach). W 1970 r. wystąpił z koncertem na festiwalu Midem oraz na innych festiwalach we Francji, Luksemburgu, Niemczech czy w japońskiej Osace. W tym czasie dał 41 koncertów w 41 różnych miastach w ciągu 30 dni. W tym samym roku ożenił się z pochodzącą z Filipin byłą modelką Isabel Preysler, z którą doczekał się później trójki dzieci. Ważniejsze albumy nagrane w tamtym czasie to A Flor de Piel (z roku 1974 zawierający przebój "Manuela"), El Amor (1975), oraz Soy (1978). W tym okresie artysta śpiewał także po francusku. Jedną z popularniejszych piosenek francuskojęzycznych jest Je n'ai pas changé.

Szczyt kariery (1978-1990)[edytuj]

W 1978 roku podpisał kontrakt z wytwórnią CBS International, dodając kolejne języki do swojego repertuaru. Były to angielski, portugalski oraz niemiecki. Iglesias wydał album De Niña a Mujer (1981), z którego pochodził jego pierwszy anglojęzyczny przebój, który był jego wersją znanej piosenki "Begin the Beguine", autorstwa Cole Portera pochodzącej z musicalu Jubilee. Singel zajął pierwsze miejsce na angielskiej liście przebojów, a sporym powodzeniem cieszyła się wydana w tamtym czasie kolekcja przebojów zatytułowana Julio (1983).

W roku 1984 wydał kolejny album 1100 Bel Air Place, który ugruntował jego ogromny sukces, także na rynku anglojęzycznym. Sam album sprzedał się w liczbie trzech milionów sztuk w samych Stanach Zjednoczonych. Pierwszym singlem z tego albumu był duet z Willie Nelsonem zatytułowany "To All the Girls I've Loved Before". Piosenka ta w Polsce była także bardzo popularna, a jej rodzimą wersję wykonał duet Smoleń i Krawczyk. Ostatecznie singel zajął piąte miejsce na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot 100. Z tej płyty pochodził także kolejny znany utwór "All of You", duet wraz z Dianą Ross.

W połowie lat 80. doszło do porwania ojca artysty, który został odnaleziony dwa tygodnie później bez uszczerbku na zdrowiu. To wydarzenie zdecydowało o przeprowadzce piosenkarza do Miami na Florydzie. Po kilku latach, kiedy nastąpił rozwód z Isabel Preysler, do artysty dołączyły jego dzieci.

Iglesias został uhonorowany nagrodą Grammy za najlepszy album latynoamerykański, czyli wydany 1987 r. Un Hombre Solo[6]. Następnie nagrał duet wraz z Steviem Wonderem "My Love", zamieszczony na albumie Non Stop (1988).

Lata 90.[edytuj]

W latach 90. Julio Iglesias powrócił do swojego pierwotnego stylu muzycznego opartego na melodiach pochodzących z kultury hiszpańskiej w albumie Tango (1996), który jako kolejny otrzymał nominację do nagrody Grammy. Został on jednak pokonany przez Luisa Miguela, który nagrał album Romances[7]. W tym samym roku także jego syn, Enrique Iglesias, otrzymał nominację za album Vivir.

W tym samym roku Julio otrzymał też nagrodę World Music Award za ten album w Monako, tym razem pokonując zarówno Luisa Miguela oraz syna Enrique. Sam artysta skomentował to wydarzenie w następujący sposób:

Quote-alpha.png
Z własnymi dziećmi się nie rywalizuje. To prasa w poszukiwaniu sensacji wymyśla tego typu komentarze. Obaj moi starsi synowie: Enrique, który odnosi wielkie sukcesy artystyczne, i Julio, który niedługo wyda piękną płytę, są częścią mojego życia, ale ich kariery rozwijają się niezależnie ode mnie. Życzę im, żeby ludzie ich lubili i słuchali tak jak mnie przez 30 lat i żeby będąc w moim wieku mieli takie same iskry w oczach, jak ja dzisiaj![3]

Po roku 2000[edytuj]

Nazwisko Iglesiasa wróciło na nagłówki gazet w październiku 2003, kiedy niespodziewanie trzykrotnie pocałował prowadzącą program w argentyńskiej telewizji Susanę Giménez. W tym samym roku wydał album "Divorcio". Już w pierwszym po premierze albumu sprzedało się 350 000 kopii w samej tylko Hiszpanii; tym samym album szybko osiągnął pozycję numer #1 na listach przebojów w Hiszpanii, Portugalii, Francji, Włoszech oraz Rosji.

Julio Iglesias koncertował w wielu krajach – plakat z koncertu w Jassach w Rumunii

W trakcie dobiegającego końca roku 2003 oraz na początku 2004 artysta odbył 10-miesięczną światową trasę koncertową. W jej trakcie odwiedził wiele krajów w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, a także w Afryce. Ponad połowa ze wszystkich koncertów została wyprzedana po kilku dniach od rozpoczęcia sprzedaży.

W grudniu 2004 Iglesias i jego nowa partnerka Miranda nagrali w duecie znaną kolędę Cicha noc. Można w tym utworze usłyszeć także głosy ich czwórki dzieci. Nagranie to nie zostało wydane oficjalnie, a było dostępne jedynie na stronie internetowej artysty. Wydanie w postaci płyty kompaktowej było dołączone do kartek świątecznych rozdawanych przez artystę wśród znajomych oraz fanów na całym świecie. W roku 2008 Iglesias wraz z rodziną kolejny raz zdecydował się na nagrania świąteczne. Tym razem wspólnie zaśpiewali utwór "The Little Drummer Boy" po hiszpańsku oraz po angielsku i tak jak poprzednio dołączyli do kart świątecznych.

Julio Iglesias jest znany także z dużych inwestycji w Dominikanie w mieście Punta Cana, które jest najczęściej odwiedzanym miejscem przez turystów. Tam też artysta spędza najwięcej czasu, kiedy nie jest w trasie koncertowej.

W 2006 r. posiadłość artysty na Florydzie została wystawiona na sprzedaż za cenę 28 milionów dolarów, czyniąc ja jedną z dziesięciu najdroższych posiadłości na południu USA w roku 2006 według magazynu Forbes[8].

We wrześniu 2006 pojawił się nowy anglojęzyczny album zatytułowany "Romantic Classics". Jak powiedział sam artysta:

Quote-alpha.png
Wybrałem piosenki z lat 60., 70., 80., które, jak mi się wydaje, mogą być uznane za nowe standardy muzyczne

Na płycie możemy odnaleźć tak znane utwory w jego wykonaniu, jak: "I Want to Know What Love Is", "Careless Whisper" oraz "Right Here Waiting". Album "Romantic Classics" był najwyższym debiutem Iglesiasa na amerykańskiej liście przebojów Billboard, zajmując od razu miejsce 31 w USA, 21 w Kanadzie, 10 w Australii oraz czołowe miejsca w wielu innych krajach Europy i Azji.

We wrześniu tego samego roku Iglesias powrócił do studia nagraniowego, gdzie zarejestrował swoje piosenki w języku indonezyjskim oraz języku filipńskim pochodzące z albumu "Romantic Classics", które to nagrania miały wspomóc sprzedaż tego albumu na rynkach azjatyckich. Nagrał także duet wraz z filipińską gwiazdą Anggun w utworze śpiewanym po angielsku i filipińsku utwór zatytułowany "All of You".

Iglesias mocno promował swój album "Romantic Classics" pod koniec 2006 roku oraz w całym roku 2007 poprzez występy w popularnych programach telewizyjnych w Stanach Zjednoczonych. Wystąpił też w programie Dancing with the Stars, w którym zaśpiewał piosenki "I Want to Know What Love Is", "Good Morning America", "The View", "Fox and Friends" oraz "Martha Stewart". W roku 2008 Iglesias skupił się na promocji tego albumu w Europie, Afryce oraz Ameryce Południowej.

26 sierpnia 2010 r. poślubił byłą holenderską modelkę, Mirandę Rijnsburger.

Życie osobiste[edytuj]

W latach 70. Iglesias pozostawał w związku z filipińską modelką, a później dziennikarką Isabel Preysler. Wspólnie mieli troje dzieci:

Chabeli Iglesias jest obecnie znana jako reporterka w Waszyngtonie. Enrique Iglesias jest piosenkarzem o światowej sławie. Julio José Iglesias jest modelem, który także śpiewa i wydał dwa albumy. Ich rodzice wzięli rozwód w 1978 r.

Od roku 1990 Iglesias jest w związku z byłą holenderską modelką Mirandą Rijnsburger (urodzoną 5 października 1965)[9]. Sam artysta stwierdził, ze Miranda przyjęła jego oświadczyny, ale ślub odbędzie się w przyszłości[10], kiedy bliźniaczki, które są ich wspólnymi dziećmi, zostaną druhnami swojej własnej matki. Dotychczas, łącznie z bliźniaczkami, mają pięcioro dzieci[4]:

  • syna Miguela Alejandro (urodzony 7 września 1997)
  • syna Rodrigo (urodzony 3 kwietnia 1999)
  • córkę-bliźniaczkę Victorię (urodzona 1 maja 2001)
  • córkę-bliźniaczkę Cristinę (urodzona 1 maja 2001)
  • syna Guillermo (urodzony 5 maja 2007).

W czerwcu 2001 Iglesias ukończył studia na madryckim uniwersytecie. W ten sposób wypełnił obietnicę, którą złożył swojemu ojcu 35 lat wcześniej, kiedy porzucił studia dla kariery muzycznej.

Magazyn Maxim umieścił Iglesiasa na 4. pozycji listy "Żyjących Legend Seksu"[11].

Dyskografia[edytuj]

  • Hey! (1980)
  • Sentimental (1980)
  • Amanti (1980)
  • De niña a mujer (1981)
  • Fidèle (1981)
  • Zartlichkeiten (1981)
  • Minhas canções preferidas (1981)
  • Momentos (1982)
  • Momenti (1982)
  • Et l'amour créa la femme (1982)
  • In Concert (1983)
  • Julio (1983)
  • 1100 Bel Air Place (1984)
  • Libra (1985)
  • Un Hombre Solo (1987)
  • Tutto l'amore che ti manca (1987)
  • Non Stop (1988)
  • Raíces (1989)
  • Latinamente (1989)
  • Starry Night (1990)
  • Calor (1992)
  • Anche senza di te (1992)
  • Crazy (1994)
  • La carretera (1995)
  • Tango (1996)
  • My Life: The Greatest Hits (1998)
  • Noche de cuatro lunas (2000)
  • Una donna può cambiar la vita (2001)
  • Ao meu Brasil (2001)
  • Divorcio (2003)
  • Love Songs (2003)
  • En français (2004)
  • Love Songs – Canciones de amor (2004)
  • L'homme que je suis (2005)
  • Romantic Classics (2006)
  • Quelque chose de France (2007)
  • Que c'est triste Venise (wraz z Charles'em Aznavourem)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]