Julius Bruckus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Julius Bruckus (ur. 1 stycznia 1870 w Połądze, zm. 1951 w Tel-Awiwie) – litewski lekarz i dziennikarz, działacz mniejszości żydowskiej na Litwie, syjonista, poseł na Sejm Republiki Litewskiej i minister ds. żydowskich (1923).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1894 ukończył Wydział Medyczny Uniwersytetu Moskiewskiego. Na uczelni zaangażował się w działalność syjonistów rosyjskich. Po powrocie na Litwę pracował jako lekarz w Mińsku, zajmował się również dziennikarstwem – wchodził w skład redakcji żydowskich pism "Woschod", "Jewriejskaja Żyzń" i "Rasswiet".

Po rewolucji październikowej pracował w Piotrogrodzie, nauczał historii narodu żydowskiego w lokalnym Uniwersytecie Żydowskim. W 1922 wrócił na Litwę, gdzie dostał się do Sejmu I kadencji jako jeden z trzech posłów mniejszości żydowskiej[1]. Po dymisji Maksa Sołowiejczyka w grudniu 1922 został na dwa miesiące ministrem rządu litewskiego ds. żydowskich[2].

Nie kandydował do Sejmu II kadencji, po roku wyjechał do Niemiec, gdzie działał w berlińskim ruchu syjonistów-rewizjonistów. Po dojściu Hitlera do władzy przeniósł się do Francji, a po 1940 wyjechał do USA, ostatecznie osiedlając się w Palestynie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obok niego mandaty otrzymali Beniamin Berger i Lejb Garfunkel, zob. Šarūnas Liekis, "A State within a State? Jewish autonomy in Lithuania 1918-1925", Vilnius 2003, ​ISBN 9955-9613-5-X​, s. 182
  2. tamże, s. 183

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Algirdas Banevičius, "111 Lietuvos valstybės 1918 – 1940 politikos veikėjų", Vilnius 1991


Poprzednik
Maks Sołowiejczyk
Star of David.svg Minister Republiki Litewskiej ds. żydowskich
1923
Star of David.svg Następca
Bernard Friedman