Juliusz Bruna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juliusz Bruna
Data urodzenia 14 marca 1876
Data śmierci 1 czerwca 1950
Miejsce spoczynku Cmentarz Posada w Sanoku
Narodowość polska
Małżeństwo Bronisława
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Juliusz Bruna
Data urodzenia 14 marca 1876 Edytuj w Wikidanych
Zastępca burmistrza Sanoka
Okres od maja 1937
do 1939
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Burmistrz Sanoka
Okres od 1944
do 1944
Poprzednik Józef Bubella
Następca Stanisław Lisowski

Juliusz Bruna, także Bruno (ur. 14 marca 1876, zm. 1 czerwca 1950) – polski pracownik przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem, działacz samorządowy i społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Juliusza i Bronisławy Brunów

Juliusz Bruna urodził się w 1876. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[1] (1906, 1912, 1920, 1921, 1922, 1924)[2], w 1907 wybrany zastępcą wydziałowego[3][4]. Pracował jako majster w Fabryce Wagonów w Sanoku[5][6]. W 1907 był sekretarzem komitetu Fundacji Zapomogowej im. Kazimierza Lipińskiego, założyciela tego zakładu[7]. W 1910 został wybrany radnym gminy Posada Olchowska[8]. Na początku 1907 został członkiem komisji rewizyjnej Czytelni Chrześcijańskiej „Ogniwo” w Sanoku[9]. Został przysięgłym głównym przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku[10]. Podczas I wojny światowej od 16 września 1914 wraz z bliskimi przebywał w Wiedniu[11].

W 1931 był jednym z reprezentantów gminy Posada Olchowska w komisjach, które miały prowadzić rozmowy w Wydziale Powiatowym w sprawie przyłączenia gminy do miasta Sanoka[12][13]. W 1931 został członkiem Zarządu Tymczasowego Sanoka w czasie przyłączenia do miasta Posady Olchowskiej[14]; był wówczas działaczem BBWR[5]. Został wybrany zastępcą wybranego 25 maja 1937 burmistrza Sanoka, Maksymiliana Słuszkiewicza[15][16]. Sprawował mandat radnego Rady Miasta Sanoka: 1934[17], a w połowie 1939 został wybrany w jej ostatniej w historii II Rzeczypospolitej kadencji[18] i pełnił funkcję ławnika[19]. W drugiej połowie lat 30. zasiadał w radzie nadzorczej Komunalnej Kasy Oszczędności Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka, funkcjonującej w budynku przy ul. Tadeusza Kościuszki 4[20][21].

U schyłku II wojny światowej, po nadejściu frontu wschodniego i wkroczeniu do Sanoka Armii Czerwonej, radziecki oficer Armii Czerwonej ppłk Fiodor Jarygin – dowódca 258 pułku 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty, który stanął na czele Wojennej Komendantury Miasta[22][23], mianował Józefa Bubellę na stanowisko burmistrza miasta 10 sierpnia 1944[24], który jednak po przejęciu władzy w mieście przez Powiatowy Komitet Polskiej Partii Robotniczej, został usunięty z urzędu burmistrza. Powołany na to stanowisko Juliusz Bruna analogicznie utracił wkrótce urząd. W listopadzie 1944 burmistrzem został Stanisław Lisowski[25].

Zmarł w 1950. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku.

Jego żoną była Bronisława (ur. 1877, zm. 29 listopada 1950). Mieli córkę Stefanię (1906-1908).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Krzyż Zasługi (13 czerwca 1950, wraz z Bronisławą odznaczeni w grupie osób wyróżnionych „za przeżycie przeszło 50 lat w jednym związku małżeńskim”)[26][a]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Odznaczenie zostało nadane 13 czerwca 1950 przez prezydenta PRL, Bolesława Bieruta. Oznacza to, że postanowienie zostało wydane po śmierci Juliusza Bruny, który zmarł 1 czerwca 1950. Monitor Polski nie wskazał, iż Juliusz Bruna otrzymał Złoty Krzyż Zasługi pośmiertnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-04-17].
  2. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 145, 147, 150, 153. ISBN 978-83-939031-1-5.
  3. Walne Zgromadzenia Tow. „Sokół”. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 169 z 24 marca 1907. 
  4. Zarząd. sokolsanok.pl. [dostęp 2016-03-15].
  5. a b Wojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 516.
  6. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 169 z 24 marca 1907. 
  7. Kronika. Fundacya zapomogowa im. Kaz. Lipińskiego. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 163 z 10 lutego 1907. 
  8. Wybory w Posadzie Olchowskiej. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 3 z 15 maja 1910. 
  9. Kronika. Ruch stowarzyszeń. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 163 z 10 lutego 1907. 
  10. Lista roczna przysięgłych w obrębie c. k. Sądu obwodowego w Sanoku na rok 1913. „Dziennik Urzędowy c.k. Starostwa i c.k. Rady szkolnej okręgowej w Sanoku”, s. 4, Nr 3 z 1 lutego 1913. 
  11. Księga pamiątkowa i adresowa wygnańców wojennych z Galicyi i Bukowiny 1914-1915 oraz Album pamiątkowe. Cz. 3. Prowincya i Bukowina. Wiedeń: 1915, s. 137.
  12. Wojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 511.
  13. Marek Drwięga. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 41, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  14. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 59. ISBN 978-83-935385-7-7.
  15. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 87. ISBN 83-909787-8-4.
  16. Marek Drwięga. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 44, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  17. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 84. ISBN 83-909787-8-4.
  18. Marek Drwięga. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 46, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  19. Wojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 517.
  20. Rocznik Polskiego Przemysłu i Handlu. Warszawa: 1936, s. Nr 409.
  21. Rocznik Polskiego Przemysłu i Handlu. Warszawa: 1938, s. Nr 415.
  22. Witold Szymczyk. Powrót lejtnantów. „Nowiny”, s. 7, Nr 37 z 17-18 lutego 1979. 
  23. Józef Ząbkiewicz. Pierwszy dzień wolności. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 22 (278) z 10-20 sierpnia 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  24. Andrzej Brygidyn: W latach powojennych. Życie polityczne. Początek „nowego ładu”. w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 755.
  25. Andrzej Brygidyn: W latach powojennych. Życie polityczne. Początek „nowego ładu”. w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 756.
  26. M.P. z 1950 r. Nr 76, poz. 878

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]