Juliusz Pfeiffer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Juliusz Pfeiffer
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1809
Kraków
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1866
Krzeszowice
Zawód dyrektor teatrów
Współmałżonek Bogumiła Wetterich
Zespół artystyczny
1831-1840 Teatr w Krakowie
1849-1854 Teatr Skarbkowski
1854-1863 Teatr w Krakowie

Juliusz Pfeiffer (ur. 7 maja 1809, zm. 22 czerwca 1866) – aktor, reżyser, dyrektor teatru.

Życiorys[edytuj]

Rodzina[edytuj]

Juliusz Pfeiffer urodził się w Krakowie, a jego rodzicami byli Jan Nepomucen Pfeiffer (lub Feifer),malarz oraz Elżbieta z domu Rebsamen. Od 1833 był żonaty z Bogumiłą Wetterich[1].

Wykształcenie i kariera zawodowa[edytuj]

W rodzinnym mieście studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a studiując grał na scenach amatorskich oraz dorywczo w teatrze krakowskim, którego dyrektorem był od 1831 do 1840. Również w innych miastach między innymi w Kaliszu był organizatorem gościnnych występów zespołu w latach 1836 i 1837, a w lecie 1843 roku w tej samej miejscowości był kierownikiem zespołu aktorów, którzy wystawili między innymi Edypa Sofoklesa, Ruy Blasa Victora Hugo oraz sztuki Aleksandra Fredry[2]. Od roku 1843 reżyser w teatrze krakowskim oraz gościnnie w Poznaniu w latach 1844–1845 w sezonach letnich kierował występem zespołu krakowskiego. Te dwa sezony były jednymi z ciekawszych w dziejach sceny poznańskiej, a to przez wzgląd na urozmaicony i ambitny repertuar oraz występujących w nich bardzo dobrych wykonawców. Pfeiffer w lecie 1846 roku był ponownie w Kaliszu z zespołem teatru krakowskiego z którym prezentował między innymi Cyrulika sewilskiego Pierra Beaumarchais’go, Dziewicę orleańską Friedricha Schillera, a także opery: Wolnego strzelca Carla Webera, Niemą z Portici Daniela Aubera i Córkę pułku Gaetano Donizettiego[2]. W Poznaniu od czerwca do września roku 1847 grywał głównie repertuar narodowy. Dyrektor teatru lwowskiego od 1849 do 1854 i ponownie w teatrze krakowskim od 1854 do 1863. Pod jego dyrekcją w latach 1854–1855 i 1857–1859 teatr krakowski występował w Poznaniu jeszcze pięciokrotnie[3]. Juliusz Pfeiffer zmarł w Krzeszowicach i został tam pochowany[2].

W charakterystycznych rolach osiągał istotne sukcesy, a jako dyrektor był dobrym i rzutkim organizatorem. Jego zespół docierał do wielu miejscowości, które dotąd nie miały kontaktu z teatrem polskim, a zwłaszcza w zaborze pruskim (w 1855 Gniezno, Trzemeszno, Września, Środa, Śrem i Pleszew, także Wrocław[4], w 1857 Płock[5], ponadto w 1860 Konin i Turek).

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 565. ISBN 83-01-02722-3.
  • Edward Webersfeld, Teatr Miejski we Lwowie za dyrekcji Ludwika Hellera. 1906-1918, Lwów 1917