Jung Idysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jung Idysz (Jung Jidysz) – założona w Łodzi w roku 1919 przez Mojżesza Brodersona grupa twórców awangardowej literatury i sztuki żydowskiej w Polsce. Grupa istniała do roku 1921.

Do grona założycieli należeli Jankiel Adler, Marek Szwarc i Wincenty Brauner. Z grupą związani byli m.in. Henryk Barczyński, Henryk Berlewi, Ida Brauner, Samuel Cygler, Zofia Gutentag, Icchak Kacenelson, Henoch Kohn, Pola Lindfeldówna, Dina Matus, Mojżesz Neuman, Natan Szpigel i Władysław Wajntraub. Większość z nich była członkami istniejącego od 1916 roku „Stowarzyszenia Artystów i Zwolenników Sztuk Pięknych”. Grupa pozostawała pod wpływem ekspresjonizmu niemieckiego oraz twórczości Marka Chagalla. W roku 1919 grupa wydała trzy numery czasopisma Jung Idysz.

Niektórzy członkowie grupy utworzyli w roku 1927 łódzki kabaret Ararat.

Bibliografia[edytuj]

  • Dorota Jarecka. Polacy, Żydzi, awangardziści. „Gazeta Wyborcza”, s. 16, 21 października 2009. 
  • Jerzy Malinowski: Grupa "Jung Idysz" i żydowskie środowisko "Nowej Sztuki" w Polsce: 1918-1923. Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki., 1987.
  • Joanna Podolska: Międzywojenna żydowska Łódź artystyczna. gazeta.pl, 2009-08-18. [dostęp 2012-04-13].
  • Magdalena Wróblewska: Jung Jidysz. culture.pl, listopad 2010. [dostęp 2012-04-13].