Juozas Tūbelis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juozas Tūbelis
Bundesarchiv Bild 102-08510, Joseph Tubelis.jpg
W październiku 1929
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1882
Ilgalaukis k. Rakiszek
Data i miejsce śmierci 30 września 1939
Kowno
minister rolnictwa
Okres od 11 listopada 1918
do 12 marca 1919
Przynależność polityczna Partia Postępu Narodowego
Poprzednik powołanie funkcji
Następca Povilas Matulionis
minister edukacji
Okres od 12 kwietnia 1919
do 19 czerwca 1920
Przynależność polityczna Partia Postępu Narodowego
Poprzednik Jonas Yčas
Następca Kazys Bizauskas
minister finansów
Okres od 3 maja 1927
do 24 marca 1938
Przynależność polityczna Związek Litewskich Narodowców
Poprzednik Petras Karvelis
Następca Julius Indrišiūnas
premier Litwy
Okres od 23 września 1929
do 24 marca 1938
Przynależność polityczna Związek Litewskich Narodowców
Poprzednik Augustinas Voldemaras
Następca Vladas Mironas
minister rolnictwa
Okres od 24 marca 1938
do 5 grudnia 1938
Przynależność polityczna Związek Litewskich Narodowców
Poprzednik Stasys Putvinskis
Następca Juozas Skaisgiris

Juozas Tūbelis (ur. 9 kwietnia 1882 w Ilgalaukis k. Rakiszek, zm. 30 września 1939 w Kownie) - litewski polityk dwudziestolecia międzywojennego, wieloletni premier i lider partii tautininków, szwagier prezydenta Smetony.

W 1908 roku ukończył agronomię na uniwersytecie w Rydze, po czym pracował jako nauczyciel. W 1915 roku wcielono go do rosyjskiej armii, w 1918 roku powrócił na Litwę, gdzie został członkiem Taryby - odpowiadał za politykę edukacyjną.

11 listopada 1918 roku został mianowany ministrem rolnictwa, a od marca 1919 do czerwca 1920 roku stał na czele resortu oświaty. Powrócił do władzy po wojskowym przewrocie z 17 grudnia 1926 roku, zostając w maju 1927 roku ministrem finansów (będzie nim do marca 1938 roku).

23 września 1929 roku prezydent Smetona powołał go na premiera Litwy, którym pozostał do marca 1938 roku, sprawując ten urząd najdłużej w historii niezależnego państwa litewskiego. Od marca do grudnia 1938 roku kierował ministerstwem rolnictwa, po czym przeniesiono go na stanowisko dyrektora Narodowego Banku Litwy, które piastował do września 1939 roku.

Oprócz polityki zaangażowany w działalność społeczną i gospodarczą: przyczynił się do powstania licznych przedsiębiorstw na Litwie, m.in. Lietukis (1923), Maistas (1925), Lietuvos cukrus, Parama i Pienocentras (1926).

Został odznaczony m.in. estońskim Orderem Krzyża Orła I klasy (1932).


Poprzednik
Vladas Stašinskas
Flag of Lithuania.svg Prezes Banku Litwy
1938-1939
Flag of Lithuania.svg Następca
Juozas Paknys