Jurgiewicz (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Jurgiewicz.svg

Jurgiewicz[1] (Janina odmienna II) – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Janina.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu srebrnym tarcza czerwona.

Klejnot: między skrzydłami orlimi - prawym srebrnym, lewym czerwonym, wieża czerwona, rozbita, na której ramię zbrojne, trzymające szablę skrwawioną.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Juliusz Karol Ostrowski zamieszcza nieco inny wizerunek herbu, w którym pole jest czerwone, tarcza purpurowa, z bordiurą srebrną, zaś skrzydła w klejnocie barwy nieokreślonej[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany 9 września 1581 [3] przez króla Stefana Batorego Maciejowi Jurgiewiczowi[2]. Herb powstał przez adopcję do Janiny[4].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jurgiewicz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane Herbu, gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-05-11].
  2. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 126.
  3. A. Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 1995, s. 60
  4. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 105. ISBN 83-7181-217-5., Szymański podaje jednak rok 1581

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]