Jurij Hij

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jurij Hij
Imię i nazwisko Jurij Wołodymyrowycz Hij
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1962
Lwów, Ukraińska SRR
Pozycja obrońca
Wzrost 174 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1979–1989
1990
1990–1991
1991
1991–1992
1992
1992
1993
1994
1994
1994
1995
1995–1997
Bukowyna Czerniowce
Karpaty Lwów
Korona Kielce
Bukowyna Czerniowce
FK Chaskowo
Bukowyna Czerniowce
FK Chaskowo
Łada Czerniowce
Nistru Otaci
Łada Czerniowce
Nistru Otaci
Bukowyna Czerniowce
Nistru Otaci
428 (22)
32(1)
? (?)
33 (1)
? (?)
11 (0)
4 (0)
20 (2)
12 (0)
3 (1)
13 (1)
32 (1)
42 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1999
2000–2002
2003
2006–2007
2007–2008
2008–2009
2009–2010
2010
2011
2012–2013
2013–2015
2015–
Nistru Otaci (asystent)
Bukowyna Czerniowce
Nistru Otaci (asystent)
Nistru Otaci
Bukowyna Czerniowce (asystent)
Nywa Winnica (asystent)
Spartakus Szarowola (asystent)
Motor Lublin (asystent)
Enerhetyk Bursztyn (asystent)
Bukowyna-2 Czerniowce
Bukowyna Czerniowce
Bukowyna-2 Czerniowce

Jurij Wołodymyrowycz Hij, ukr. Юрій Володимирович Гій, ros. Юрий Владимирович Гий, Jurij Władimirowicz Gij (ur. 5 maja 1962 we Lwowie) - ukraiński piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Zaczynał karierę piłkarską w Bukowynie Czerniowce. Występował krótko w Karpatach Lwów, Koronie Kielce, FK Chaskowo, Nistru Otaci oraz Ładzie Czerniowce, ale zawsze wracał do macierzystego klubu. Z klubem tym osiągnął największe swoje sukcesy. W Bukowynie był wieloletnim kapitanem drużyny, jest także rekordzistą występów - 504 mecze.[1]

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej najpierw pomagał trenować Nistru Otaci. W latach 2000–2002 stał na czele Bukowyny Czerniowce, z którą w sezonie 1999/2000 zdobył awans do pierwszej ligi. Potem jeszcze prowadził Nistru Otaci i ponownie Bukowynę. Latem 2008 został asystentem trenera Bohdana Bławackiego w Nywie Winnica. Potem od lata 2009 pomagał mu również w polskich klubach Spartakus Szarowola i Motor Lublin. W kwietniu 2011 również został zaproszony przez Bławackiego do sztabu szkoleniowego Enerhetyka Bursztyn[2]. W sierpniu 2012 rozpoczął pracę prowadząc razem z Wałerijem Bohusławskim drugą drużynę Bukowyny Czerniowce[3], a od 2 września 2013 pełnił obowiązki głównego trenera klubu[4]. 4 czerwca 2015 podał się do dymisji[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • rekordzista klubu Bukowyna Czerniowce w ilości rozegranych meczów: 508

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]