Jurij Steć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jurij Steć
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1975
Czortków
Zawód, zajęcie polityk, dziennikarz
Alma Mater Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Charkowska

Jurij Jarosławowycz Steć, ukr. Юрій Ярославович Стець (ur. 29 grudnia 1975 w Czortkowie[1]) – ukraiński polityk i dziennikarz, deputowany do Rady Najwyższej Ukrainy, w latach 2013–2014 przewodniczący Partii Solidarność, od 2014 do 2019 minister.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Uczelnię Muzyczną w Czerniowcach, a następnie Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Charkowska. Od 1997 zawodowo związany z przedsiębiorstwem mediowym NBM kontrolowanym przez Petra Poroszenkę. Był m.in. redaktorem programów muzycznych, wicedyrektorem, a następnie głównym producentem w ramach 5 kanału. Został też prezesem fundacji Moja Ukraina[1].

W 2007 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski z listy Naszej Ukrainy – Ludowej Samoobrony jako przedstawiciel ugrupowania Jurija Łucenki. W 2012 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję z listy łączącej środowiska opozycyjne wobec Wiktora Janukowycza Batkiwszczyny[1]. W czerwcu 2013 Jurij Steć został przewodniczącym nieaktywnej od kilku lat Partii Solidarność założonej przez Petra Poroszenkę[2]. W sierpniu 2014 zastąpił go na tej funkcji Jurij Łucenko, a ugrupowanie przekształciło się w Blok Petra Poroszenki. W październiku tego samego roku z listy BPP został wybrany do parlamentu VIII kadencji[3]. W grudniu 2014 wszedł w skład drugiego gabinetu Arsenija Jaceniuka jako minister polityki informacyjnej[4]. Utrzymał to stanowisko również w powołanym w kwietniu 2016 rządzie Wołodymyra Hrojsmana[5]. Zakończył urzędowanie w sierpniu 2019.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jurij Steć jest żonaty z dziennikarką Janą Konotop. Mają dwójkę dzieci: syna i córkę[1], której chrzestnymi zostali Jurij Łucenko i Maryna Poroszenko (żona Petra Poroszenki)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Стець Юрий Ярославович (ros.). liga.net. [dostęp 2014-10-28].
  2. Порошенко подарував своєму продюсеру партію, щоб той зайняв крісло у політраді Яценюка (ukr.). expres.ua, 17 czerwca 2013. [dostęp 2014-10-28].
  3. Serwis CVK – Wybory 2014 (ukr.). [dostęp 2014-10-28].
  4. Рада проголосувала новий Кабмін (ukr.). pravda.com.ua, 2 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-03].
  5. New Cabinet formed in Ukraine (ang.). unian.info, 14 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-14].
  6. Луценко, Порошенко і Стець породичалися (ukr.). pravda.com.ua, 10 kwietnia 2013. [dostęp 2014-10-28].