Justyn Denisiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Justyn Denisiuk
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1960
Nowy Targ

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

190 cm

Pozycja

obrońca

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1982 Podhale Nowy Targ
1982–1983 EV Füssen
1983–1984 ECD Iserlohn
1984–1987 Kölner EC 104 (12)
1987–1989 Eintracht Frankfurt 78 (3)
1989–1992 Hedos Monachium 112 (12)
1992–1993 Schwenninger ERC 29 (2)
1993–1994 EHC Essen West 41 (8)
1994 ESC Wedemark 17 (1)
1994–1995 EC Wolfsburg 43 (6)
1995–1996 EC Wilhelmshaven-Stickhausen 50 (3)
1996–1997 ETC Timmendorfer Strand 19 (1)
1999–2000 ESV Bergisch Gladbach 5 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1979–1980  Polska U-20 8 (1)
1981  Polska 2 (0)
W sumie: 10 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2017–2018 Kölner EC U-14 (asystent)
2018–2021 Kölner EC U-15 (asystent)
2020–2021 Kölner II EC U-15 (asystent)

Justyn Denisiuk (ur. 8 maja 1960 w Nowym Targu) – polski hokeista grający na pozycji obrońcy, reprezentant kraju.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Kariera w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Justyn Denisiuk karierę sportową rozpoczął w 1979 roku w Podhalu Nowy Targ, w którym grał do 1982 roku. Zdobył z tym klubem trzykrotnie wicemistrzostwo Polski (19801982) oraz dotarł do finału Pucharu „Sportu” i PZHL 1982, w którym przegrał rywalizację z Naprzodem Janów (3:1, 3:7).

Kariera w Niemczech[edytuj | edytuj kod]

Po półrocznym pobycie w Austrii oraz otrzymaniu azylu w RFN wraz Bogusławem Majem i Andrzejem Małysiakiem[1], kontynuował sportową karierę w tym kraju. W sezonie 1982/1983 wraz z Bogusławem Majem reprezentował barwy EV Füssen, jednak klub w rundzie zasadniczej zajął ostatnie, 10. miejsce w tabeli ligowej, w związku z czym przystąpił do rundy spadkowej, w której zajęli 3. miejsce, tym samym spadając do 2. Bundesligi, przenieśli się do ECD Iserlohn, a po sezonie 1983/1984 do Kölner EC, w którym przebywali do końca sezonu 1986/1987. Debiut w nowym klubie zaliczył 28 września 1984 roku w przegranym 3:0 meczu wyjazdowym z SC Riessersee[2]. Sezon 1984/1985, w którym klub zajął 3. miejsce po wygranej rywalizacji 2:0 (4:2, 10:2) z ESV Kaufbeuren, dla Denisiuka nie był zbyt udany, jednak kiedy latem 1985 roku trenerem klubu został Hardy Nilsson, forma Denisiuka polepszyła się. Zdobył z klubem dwukrotnie mistrzostwo Niemiec (1986, 1987), a po sezonie 1986/1987 Denisiuk i Bogusław Maj odeszli z klubu.

Następnie w latach 1987–1989 reprezentował barwy Eintrachtu Frankfurt (od 1988 roku z Bogusławem Majem), natomiast w okresie od grudnia 1989 roku do grudnia 1992 roku reprezentował barwy Hedosu Monachium, w którym ponownie grał wraz z Bogusławem Majem, natomiast od końca grudnia 1992 roku do końca sezonie 1992/1993 reprezentował barwy Schwenninger ERC. W sezonie 1993/1994 reprezentował barwy występującego w 2. Bundeslidze EHC Essen West, a po zakończeniu sezonu 1993/1994 zmienił się system rozgrywek w Niemczech, w wyniku czego drugą klasą rozgrywkową została 1. Liga, w której występował w barwach: ESC Wedemark (1994), EC Wolfsburg (1994–1995), EC Wilhelmshaven-Stickhausen (1995–1996) oraz ETC Timmendorfer Strand (1996–1997).

W sezonie 1999/2000 reprezentował barwy występującego w Regionallidze Nadrenii Północnej-Westfalii ESV Bergisch Gladbach, po czym zakończył karierę sportową.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Justyn Denisiuk z reprezentacją Polski U-20 dwukrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów (1979, 1980), na których łącznie rozegrał 8 meczów, w których zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 11 minut na ławce kar.

Natomiast w seniorskiej reprezentacji Polski wystąpił w 1981 roku w 2 meczach towarzyskich z reprezentacją RFN: 28 listopada 1981 roku w Rosenheim (4:6) oraz 29 listopada 1981 roku w Kaufbeuren (2:6).

Ucieczka z Polski[edytuj | edytuj kod]

Po mistrzostwach świata 1982 Grupy B w austriackim Klagenfurcie, na których Biało-Czerwoni zajęli 3. miejsce trzech zawodników: Denisiuk (nie grał na turnieju), Bogusław Maj i Andrzej Małysiak, nie wróciło do Polski z powodu trwającego stanu wojennego[1], za co 24 maja 1982 roku zostali ukarani dożywotnią dyskwalifikacją[3].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Justyn Denisiuk po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską w Kölner Haie, gdzie jest asystentem trenerów w drużynach juniorskich: U-14 (2017–2018), U-15 (2018–2021), rezerwy U-15 (2020–2021).

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Drużyna Turniej Miejsce M G A Pkt Min
1979  Polska U-20 MŚJ-B Bronze medal icon.svg 4 0 3 3 2
1980  Polska U-20 MŚJ-B Silver medal icon.svg 4 1 0 1 9
1981  Polska Int. 2 0 0 0 0
Ogółem jako junior 8 1 3 4 11
Ogółem jako senior 2 0 0 0 0
 Polska
Nr Data Miasto Przeciwnik Wynik Bramki Asysty Kary
(minuty)
Rozgrywki
1. 28.11.1981 Rosenheim  RFN
4:6
0
0
0
Mecz towarzyski
2. 29.11.1981 Kaufbeuren  RFN
2:6
0
0
0
Mecz towarzyski

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Podhale Nowy Targ
Kölner EC

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Justyn Denisiuk mieszka w Kerpen. Ma syna Nicka (ur. 2002), hokeisty drużyn juniorskich Kölner Haie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polish hockey players seek asylum [data dostępu: 1982-03-29] (ang.)
  2. 40 Jahre Kölner Haie – Eishockey-Magazin stellt die Haie-Legenden vor: Justin Denisiuk [data dostępu: 2012-10-31] (niem.)
  3. Sygnały. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 20 z 24 maja 1982. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]