Justyna Bacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Justyna Bacz
Data i miejsce urodzenia 1962
Warszawa
Pochodzenie Polska
Zawód piosenkarka
Strona internetowa

Justyna Bacz (ur. 1962) – polska piosenkarka, lingwistka, autorka tekstów i przekładów piosenek z j. francuskiego i rosyjskiego,

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Instytutu Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestniczyła w warsztatach wokalnych Studia Piosenki przy klubach studenckich „Hybrydy” oraz „Remont” w Warszawie, ukończyła warsztaty piosenkarskie w krakowskim „Pałacu pod Baranami”, następnie kontynuowała naukę śpiewu i gry na gitarze w ramach zajęć indywidualnych.

W latach 1990–1995 współpracowała z Teatrem Ludowym w Krakowie, w latach 1997–2001 z Teatrem GO w Warszawie, obecnie związana z „Piwnicą na Wójtowskiej” współpracuje z Teatrem Kamienica w Warszawie. Śpiewała we Francji, w Niemczech, Szwajcarii, w USA.

Jest córką Ireny Huml[1].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1984: Festiwal Pieśni Leonarda Cohena w Krakowie – I nagroda (w duecie z Kubą Michalskim)
  • 1989: Przegląd Piosenek Georges'a Brassensa w Poznaniu – wyróżnienie za interpretację i własny przekład
  • 1990: Ogólnopolski Festiwal Piosenki Francuskiej w Lubinie – I nagroda w kategorii amatorów
  • 1991: Ogólnopolski Festiwal Piosenki Francuskiej w Lubinie – II nagroda w kategorii profesjonalistów
  • 1991: Festiwal Piosenki Francuskiej w Châteauroux – II nagroda za piosenki skomponowane przez Jerzego Kluzowicza do wiersza Paula Eluarda oraz własnego tekstu
  • 2013: XXVII Festiwal Dni Georgesa Brassensa w Paryżu (Journées Georges Brassens) Nagroda Publiczności
  • 2018: francuski Order Sztuki i Literatury w randze Kawalera (Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres) za promowanie kultury francuskiej w Polsce i wybitny wkład w zacieśnianie więzi między Polską i Francją.
  • 2020 Grand Prix stowarzyszenia (i pisma) "Les Amis de Georges" za kobiecą interpretację twórczości Georgesa Brassensa dla zagranicznych wykonawczyń

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Solowe[edytuj | edytuj kod]

  • Tête-à-tête (2006)
  • Brassens Mon Amour (2009)
  • Empatik (2013)
  • Francuska chanson française (2014)
  • Dalida pieśń miłości ( Dalida chant d'amour) (2017)
  • Dalida pieśń miłości. Koncert w Polskim Radiu Lublin (2019)
  • Femmes czyli kobiety (2019)
  • Zbiorowe:
  • Świerkowa 1 (2009)
  • Brassens Echos du monde (2011)
  • Wiatr z obcych stron (2015)
  • Brassens zaśpiewany(2015)
  • Piwniczka pod szlafroczkiem (2018)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.). Warszawa: Wydawnictwo „Interpress”, 1993, s. 226. ISBN 83-223-2644-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]