Juvenia Kraków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juvenia Kraków
Rzemieślniczy Klub Sportowy Juvenia Kraków
Stadion Juvenii w 2010
Stadion Juvenii w 2010
Data założenia 8 grudnia 1906
Prezes Leszek Samel
Sekcje sportowe:

rugby union

Siedziba klubu:
ul. Na Błoniach 7
30-213 Kraków
Strona internetowa klubu

Rzemieślniczy Klub Sportowy Juvenia Krakówklub sportowy w Krakowie, założony w 1906 roku[1]. Obecnie posiada sekcje rugby union kobiet i mężczyzn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Juvenia jest jednym z najstarszych krakowskich klubów sportowych[2]. Za datę jego powstania przyjmuje się 8 grudnia 1906, gdy z inicjatywy księdza Mieczysława Kuznowicza powstał Związek Męskiej Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej, którego celem było aktywizacja i opieka nad młodzieżą robotniczą[2][3]. W ramach Związku działała sekcja sportowa oraz sekcje licznych dyscyplin sportowych: piłki nożnej, siatkówki, koszykówki, lekkoatletyki, tenisa i szachów[4]. Wzmianki prasowe o najstarszej z ich – Lithuanii pochodzą z 1911.[potrzebny przypis]

25 czerwca 1911 uroczyście otwarto na przekazanych Związkowi terenach położonych na krakowskich Błoniach, obok nowego koryta Rudawy Park Sportowy „Juvenia”[5][2][3] – urządzono tu boisko piłkarskie, korty tenisowe, bieżnię i kręgielnię; zbudowano pawilon z szatniami[5][2]. Po I wojnie światowej obiekt zmodernizowano i ponownie otwarto 19 czerwca 1921; dodano wówczas do kompleksu boiska do siatkówki i koszykówki[2]. 1 marca 1935 powstał odrębny klub sportowy Juvenia[potrzebny przypis]. W 1935 odnotowano nazwę Juvenii w oficjalnych rozgrywkach ligowych piłki nożnej (klasa C podokręgu krakowskiego)[6]. W latach 30. debiutował w Juvenii jako bramkarz Edward Madejski, późniejszy piłkarz Wisły Kraków i reprezentant Polski, uczestnik mistrzostw świata w 1938[7][8].

Podczas okupacji hitlerowskiej Juvenia rozgrywała nielegalne mecze piłkarskie, w tym uczestniczyła w rozgrywkach o mistrzostwo Krakowa[2][1][3][9]. Odbywały się one początkowo na boisku Juvenii, które jednak zostało zdewastowane przez okupanta w czasie wojny[10][9]. W tym okresie w Juvenii swoją karierę piłkarską zaczynał Tadeusz Kubik, późniejszy mistrz Polski w barwach Wisły Kraków[11], występował też późniejszy reprezentant Polski Zdzisław Mordarski[9]. 28 stycznia 1945 Juvenia uczestniczyła w pierwszym rozegranym po wojnie meczu piłkarskim w Krakowie (jej przeciwnikiem był Zwierzyniecki, a zaraz potem rozegrano mecz między Wisłą a Cracovią)[10][12][13]. Dla upamiętnienia tego faktu drużyny Juvenii i Zwierzynieckiego przez kilkadziesiąt lat rozgrywały coroczne styczniowe spotkania piłkarskie[14].

Po drugiej wojnie światowej klub długo starał się o odzyskanie, a następnie utrzymanie praw do terenu. W 1957 przyjęto obecną nazwę klubu[2]. Klub prowadził sekcje piłki nożnej, tenisa stołowego, boksu, pływania, szybownictwa, koszykówki, siatkówki, szachów, brydża, sportów motorowych, podnoszenia ciężarów i rugby. Do największych sukcesów w historii Juvenii tego okresu należą tytuły mistrza Polski w szachach Alfreda Tarnowskiego oraz w sportach motorowych osiągnięte dzięki braciom Koprowskim[2][1][3].

W 1973 w miejsce sekcji koszykówki powstała na nowo w klubie sekcja rugby, która obecnie pozostała jedyną sekcją klubu. Rugbyści Juvenii od 2000 z przerwami rozgrywają mecze w polskiej Ekstralidze, a w 2009 wywalczyli brązowy medal mistrzostw Polski[2][3].

 Osobny artykuł: Juvenia Kraków (rugby).

Obiekt klubowy znajduje się na Błoniach[2][3]. Na jego terenie w 75-lecie klubu w 1981 odsłonięto popiersie księdza Mieczysława Kuznowicza autorstwa Bronisława Chromego, ufundowane przez Izbę Rzemieślniczą oraz Cechy Rzemieślnicze Krakowa[2][15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Juvenia. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 149. ISBN 83-01-13325-2.
  2. a b c d e f g h i j k Artur Gac: Juvenia Kraków - rówieśniczka Cracovii i Wisły. Dziennik Polski, 2016-06-18. [dostęp 2018-08-11].
  3. a b c d e f Historia. Juvenia Kraków Rugby Klub. [dostęp 2018-08-11].
  4. Andrzej Grudziński: Mieczysław Kuznowicz SJ (1874-1945) – opiekun, wychowawca i przyjaciel młodzieży. W: Społeczeństwo, kultura, wychowanie w poglądach polskich jezuitów okresu II Rzeczypospolitej. red. Stanisław Cieślak, Beata Topij-Stempińska. Kraków: Wydawnictwo WAM Akademia Ignatianum w Krakowie, 2012, s. 334, seria: Studia i materiały do dziejów jezuitów polskich. 20. ISBN 978-83-7614-109-1.
  5. a b Czesław Michalski. Obiekty sportowe w Krakowie w dobie zaborów i II Rzeczypospolitej. „Annales Universitatis Pedagogicae Cracoviensis. Studia Historica”. 14, s. 324, 2013. ISSN 2081-3341. 
  6. Sezon 1935 - podokręg krakowski. Polska Liga Klubów (historia). [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-25)].
  7. W Panteonie Białej Gwiazdy: Edward Madejski. Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków, 2016-05-25. [dostęp 2018-08-16].
  8. Andrzej Grygierczyk: Garbate życie. Sportkrakowski.pl, 2013-10-09. [dostęp 2018-08-16].
  9. a b c Dla podtrzymania ducha polskości. W: Księga pamiątkowa wydana z okazji jubileuszu 50-lecia Gwardia *Wisła* Kraków. s. 29–34.
  10. a b Jerzy Jurowicz: Pamiętniki. T. Toliński (opr.). 2015, s. 28–31, 33.
  11. Tadeusz Kubik nie żyje. Dziennik Polski, 2002-09-24. [dostęp 2018-08-16].
  12. 1945.01.28 Wisła Kraków – Cracovia 2:0. historiawisly.pl. [dostęp 2018-08-16].
  13. KOZPN/MZPN: dziewięć dekad historii. Małopolski Związek Piłki Nożnej, 2016-06-18. [dostęp 2018-08-15].
  14. W. B.. Ostatni Mohikanin. „Dziennik Polski”. R. XLI nr 18 (12414), s. 4, 1985-01-22. ISSN 0137-9089. 
  15. Pomniki. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 791. ISBN 83-01-13325-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]