Kálmán Mikszáth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kálmán Mikszáth

Kálmán Mikszáth (ur. 16 stycznia 1847 w Szklabonyi, zm. 28 maja 1910 w Budapeszcie) – węgierski pisarz, polityk i dziennikarz.

Pochodził z arystokratycznej rodziny. Podjął studia prawnicze, jednak wkrótce zaczął pracować jako dziennikarz. Publikował m.in. w Pesti Hírlap[1]. Był członkiem Partii Liberalnej. W 1887 został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego. Został pochowany na Cmentarzu Kerepesi w Budapeszcie [2].

Publikacje[edytuj]

  • A batyus zsidó lánya, 1871
  • Ami a lelket megmérgezi, 1871
  • A lutri, 1872
  • Nibelungok harca, 1873
  • Elbeszélések, 1874
  • Pecsovics világ, 1874
  • A vármegye rókája, 1877
  • Még újabb fény- és árnyképek, 1878
  • Falunk véneinek édes visszaemlékezése, 1879
  • Tót atyafiak, 1881
  • A jó palócok, 1882
  • Nemzetes uraimék, 1882-83
  • Az apró dzsentri és a nép, 1884
  • Nemzetes uraimék, 1884
  • A két koldusdiák, 1885
  • A lohinai fű, 1885
  • A tisztelt ház, 1886
  • A beszélő köntös, 1889
  • Kísértet Lublón, 1892-93
  • Az eladó birtok, 1893
  • Beszterce ostroma, 1894 (wyd. pol. 1952 Oblężenie Bystrzycy)
  • Szent Péter esernyője, 1895 (wyd.pol. 1974 Parasol Świętego Piotra)
  • Prakovszky, a süket kovács, 1897
  • Gavallérok, 1897
  • Új Zrínyiász, 1898
  • Különös házasság, 1900 (wyd.pol. 1967 Dziwne małżeństwo)
  • Szelistyei asszonyok, 1901
  • Sipsirica, 1902
  • Akli Miklós, 1903
  • A vén gazember, 1906
  • A Noszty fiú esete Tóth Marival, 1906-07
  • A fekete város, 1908-10 (wyd.pol. 1977 Czarne Miasto)
  • A néhai bárány
  • Galamb a kalitkában

Bibliografia[edytuj]

Przypisy