Kąt tarcia wewnętrznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kąt naturalnego zsypu

Kąt tarcia wewnętrznego szkieletu ziarnowego (oznaczany symbolem φ) – parametr wytrzymałości na ścinanie skał i gruntów (pokrewnym parametrem jest spójność). Kąt tarcia wewnętrznego zależy od składu mineralnego, stopnia obtoczenia i wysortowania cząsteczek a także ich wzajemnego ułożenia, czyli stopnia zagęszczenia.

Pułapka mrówkolwa i kąt naturalnego zsypu

Tangens kąta tarcia wewnętrznego jest równy stosunkowi składowej stycznej do powierzchni (ześlizgowa) i składowej prostopadłej do powierzchni z siły działającej pionowo. Dla ciała zsuwającego się po równej powierzchni jest równy współczynnikowi tarcia ślizgowego zsuwającego się materiału. Kąt tarcia wewnętrznego jest wynikiem oddziaływania pomiędzy cząsteczkami gruntu. Czasami określany jest on jako kąt naturalnego zsypu i oznacza kąt, jaki tworzy stok suchego gruntu niespoistego (np. piasku), który gdy zostaje przekroczony, ziarna tracą równowagę i zaczynają się osuwać w dół stoku.

W mechanice gruntów pełni ważną rolę, na przykład przy wyznaczaniu naprężeń poziomych. Jedną z metod określania kąta tarcia wewnętrznego jest badanie aparatem trójosiowego ściskania.