Kębłowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Kębłowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Kębłowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat wejherowski
Gmina Luzino
Liczba ludności (2018) 3500
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 84-242[1]
Tablice rejestracyjne GWE
SIMC 0166887
Położenie na mapie gminy Luzino
Mapa konturowa gminy Luzino, u góry znajduje się punkt z opisem „Kębłowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kębłowo”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kębłowo”
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa konturowa powiatu wejherowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kębłowo”
Ziemia54°35′46″N 18°05′52″E/54,596111 18,097778

Kębłowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kãbłowò) – duża wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Luzino[2][3], przy drodze krajowej nr Tabliczka DK6.svgTabliczka E28.svg. W skład sołectwa. Kębłowo wchodzi również Bożejewo, Charwatynia, Tabacznik.

Integralne części wsi Kębłowo[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0166893 Bożejewo przysiółek

Mieszkańcy wsi wymieniają jeszcze przysiółki Kębłowska Tama i Nowe Kębłowo.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Podczas zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę niemiecką Kamlau[4].

W miejscowości znajduje się parafia rzymskokatolicka, pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej, należąca do dekanatu Luzino, archidiecezji gdańskiej.

Pierwsza wzmianka o tej wsi pochodzi z 1354 roku. Należała do wsi rycerskich funkcjonującej na prawach magdeburskich. Stare Kębłowo należy zaliczyć do typowej wsi folwarcznej. W XVI wieku należało do rodziny Lubodzkich. W okresie międzywojennym trwały prace planistyczne, a następnie geodezyjne nad lokacją nowego miasta pod nazwą Pomorskie Miasto. Miało ono stanowić przykład modelowego wzoru miasta - ogrodu lansowanego przez Europę Zachodnią (twórcą tej koncepcji był angielski urbanista Ebenezer Howard (1850 - 1928). Koncepcja ta miała rozwiązać problem emigracji ludności wiejskiej i przeludnienia miast. Wówczas, czynniki ekonomiczne nie pozwoliły na realizację tego projektu. Współcześnie koncepcja ta rozwija się w naturalny sposób, powodując rozbudowę wsi przez napływ ludności miejskiej. Tu do swojej willi przyjeżdżał polski muzykolog - prof. Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego, redaktor kwartalnika "Muzyka" Józef Michał Chomiński (1906-1994).

Do osobliwości tej wsi zaliczyć należy pomniki przyrody: 2 dęby, z których jeden jest 400-letni (o wysokości 26 m), drugi 350-letni (o wysokości 24 m), oraz 4 drzewa 350-letnie: 2 buki i 2 lipy[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 445 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Familienforschung in Westpreußen (niem.). [dostęp 2015-08-15].
  5. Kębłowo, www.luzino.pl [dostęp 2016-03-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]