Kłódka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy urządzenia. Zobacz też: inne znaczenia słowa „kłódka”.
Kłódka

Kłódkaurządzenie służące do spinania ze sobą elementów (skobli i wrzeciądzy) zamykających drzwi, pokrywy pojemników i inne ruchome przegrody.

Kłódka klasyfikowana jest jako okucie budowlane zamykające[1].

Kłódka składa się z obudowy, w której mieści się mechanizm oraz ruchomego pałąka, który otwiera i zamyka obręcz, jaką tworzy kłódka. Otwieranie kłódki odbywa się za pomocą klucza lub zamka szyfrowego, zamykanie może odbywać się na zatrzask lub z użyciem klucza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Materiały i wyroby budowlane. Metale. Okucia budowlane. W: Anna Borkowska, Tadeusz Dzięgielewski: Mały ilustrowany słownik budowlany: Terminologia budownictwa. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1973, s. 201.