Kłośnik (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Kłośnik
Wygląd herbu według oryginalnego dokumentu nobilitacyjnego, Ostrowski opisuje go jako Kłośnik IV.
Kłośnik II.
Kłośnik III.
Kłośnik I.

Kłośnikpolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodny z klasycznymi zasadami blazonowania:

W polu czerwonym lilia srebrna, na gałązce zielonej z czterema takimiż listkami - po dwa na stronę. Klejnot: trzy pióra strusie. Labry czerwone, podbite srebrem.

Juliusz Karol Ostrowski wymienia trzy odmiany tego herbu[1]:

Kłośnik II - godło jak wyżej, umieszczone na łukowato wyciętym klinie, całość w polu srebrnym. Klejnot bez odmian.

Kłośnik III - jak wyżej, ale w miejsce lilii - kłos złoty na takiejż gałązce, z takimiż listkami po dwa na stronę. Klejnot bez odmian.

Kłośnik IV - w polu czerwonym pół lilii srebrnej na złotej podstawie, spoczywającej na kolumnie zielonej, o bazie złotej. Klejnot tautologiczny.

Według dokumentu nobilitacyjnego, opublikowanego przez Barbarę Trelińską, oryginalnym herbem była wersja IV, przy czym Trelińska opisuje kolumnę jako snopek[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Janowi Januszowskiemu 4 stycznia 1588 ze zmianą nazwiska[3].

Herbowni[edytuj]

Januszowicz, Januszowski.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 1. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 238.
  2. Barbara Trelińska: Album armorum nobilium Regni Poloniae XV - XVIII saec. Herby nobilitacji i indygenatów XV - XVIII w.. Lublin: 2001, s. 211.
  3. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 128. ISBN 83-7181-217-5.