Kłobuczyno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłobuczyno
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kościerski
Gmina Kościerzyna
Sołectwo Kłobuczyno
Wysokość 224 m m n.p.m.
Liczba ludności (30.06.2014) 603[1]
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-315
Tablice rejestracyjne GKS
SIMC 0164397
Położenie na mapie gminy Kościerzyna
Mapa lokalizacyjna gminy Kościerzyna
Kłobuczyno
Kłobuczyno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kłobuczyno
Kłobuczyno
Ziemia 54°11′08″N 18°06′00″E/54,185556 18,100000

Kłobuczyno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kłobùczëno; niem. Klobschin[2]) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna, przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia, na terenie Pojezierza Kaszubskiego u podnóży Wzgórz Szymbarskich i ich najwyższej kulminacji Wieżycy (328 m n.p.m.). Jest to najdalej na północ wysunięty zakątek gminy Kościerzyna, a zarazem najwyżej położona wieś powiatu kościerskiego (252 m n.p.m.). Kłobuczyno to jedna z najstarszych miejscowości w rejonie kościerskim. Zaludniona już była w czasie prehistorycznym, o czym świadczą odnalezione tutaj zabytki archeologiczne należące do tzw. kultury wschodniopomorskiej. Pierwsze bezpośrednie informacje źródłowe o tej miejscowości zostały zawarte w dokumencie Sambora I, wystawionym w Słupsku w 1184 roku.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Inne miejscowości z prefiksem Kłobuc: Kłobuczyn, Kłobuck

Charakterystyka miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Kłobuczyno jest jednym z 35 sołectw gminy, zajmuje obszar o powierzchni 1.395,49 ha, a w jego skład wchodzi jedynie miejscowość Kłobuczyno. Ponad połowę powierzchni sołectwa stanowią użytki rolne, a ponad 1/3 stanowią lasy. Znajduje się tu szkoła podstawowa oraz zakład przerobu betonu i materiałów budowlanych, który wybudowano w 1965 roku na bazie byłej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. Krajobraz sołectwa tworzą pagórkowate połacie z obszarami leśnymi. Kłobuczyno jest wsią rolniczą. Rolnicy gospodarują głównie na gruntach kl. V i VI, zaliczanych do kompleksów żytnich słabych i bardzo słabych. Struktura wiekowa odznacza się przewagą ludności w wieku produkcyjnym. Na terenie wsi znajdują się 64 gospodarstwa rolne o małej powierzchni gospodarstw i znacznych deniwelacjach użytkowanych areałów.

Historia miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIII wieku Kłobuczyno jest jedną z najstarszych miejscowości w rejonie kościerskim. Zaludnione już było w czasach prehistorycznych, o czym świadczą odnalezione tutaj zabytki archeologiczne, należące do tzw. kultury wschodniopomorskiej. Pierwsza bezpośrednia informacja źródłowa o tej osadzie zawarta jest w dokumencie księcia pomorskiego Sambora I, wystawionym w Słupsku w 1184 roku.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W Kłobuczynie nie ma Domu Kultury, a życie kulturalne koncentruje się wokół jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, która jest organizatorem imprez artystycznych, rozrywkowych, turystycznych, i promocyjnych (rocznice, akademie, imprezy okolicznościowe).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gmina Kościerzyna - informator turystyczny, ISBN 978-83-935985-0-2
  2. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]