Kłobuczyno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłobuczyno
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kościerski
Gmina Kościerzyna
Sołectwo Kłobuczyno
Wysokość 224 m m n.p.m.
Liczba ludności (30.06.2014) 603[1]
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-315
Tablice rejestracyjne GKS
SIMC 0164397
Położenie na mapie gminy Kościerzyna
Mapa lokalizacyjna gminy Kościerzyna
Kłobuczyno
Kłobuczyno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kłobuczyno
Kłobuczyno
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kłobuczyno
Kłobuczyno
Ziemia 54°11′08″N 18°06′00″E/54,185556 18,100000

Kłobuczyno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kłobùczëno; niem. Klobschin[2]) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna, przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia, na terenie Pojezierza Kaszubskiego u podnóży Wzgórz Szymbarskich i ich najwyższej kulminacji Wieżycy (328 m n.p.m.). Jest to najdalej na północ wysunięty zakątek gminy Kościerzyna, a zarazem najwyżej położona wieś powiatu kościerskiego (252 m n.p.m.). Kłobuczyno to jedna z najstarszych miejscowości w rejonie kościerskim. Zaludniona już była w czasie prehistorycznym, o czym świadczą odnalezione tutaj zabytki archeologiczne należące do tzw. kultury wschodniopomorskiej. Pierwsze bezpośrednie informacje źródłowe o tej miejscowości zostały zawarte w dokumencie Sambora I, wystawionym w Słupsku w 1184 roku.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Inne miejscowości z prefiksem Kłobuc: Kłobuczyn, Kłobuck

Charakterystyka miejscowości[edytuj]

Kłobuczyno jest jednym z 35 sołectw gminy, zajmuje obszar o powierzchni 1.395,49 ha, a w jego skład wchodzi jedynie miejscowość Kłobuczyno. Ponad połowę powierzchni sołectwa stanowią użytki rolne, a ponad 1/3 stanowią lasy. Znajduje się tu szkoła podstawowa oraz zakład przerobu betonu i materiałów budowlanych, który wybudowano w 1965 roku na bazie byłej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. Krajobraz sołectwa tworzą pagórkowate połacie z obszarami leśnymi. Kłobuczyno jest wsią rolniczą. Rolnicy gospodarują głównie na gruntach kl. V i VI, zaliczanych do kompleksów żytnich słabych i bardzo słabych. Struktura wiekowa odznacza się przewagą ludności w wieku produkcyjnym. Na terenie wsi znajdują się 64 gospodarstwa rolne o małej powierzchni gospodarstw i znacznych deniwelacjach użytkowanych areałów.

Historia miejscowości[edytuj]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIII wieku Kłobuczyno jest jedną z najstarszych miejscowości w rejonie kościerskim. Zaludnione już było w czasach prehistorycznych, o czym świadczą odnalezione tutaj zabytki archeologiczne, należące do tzw. kultury wschodniopomorskiej. Pierwsza bezpośrednia informacja źródłowa o tej osadzie zawarta jest w dokumencie księcia pomorskiego Sambora I, wystawionym w Słupsku w 1184 roku.

Kultura[edytuj]

W Kłobuczynie nie ma Domu Kultury, a życie kulturalne koncentruje się wokół jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, która jest organizatorem imprez artystycznych, rozrywkowych, turystycznych, i promocyjnych (rocznice, akademie, imprezy okolicznościowe).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Gmina Kościerzyna - informator turystyczny, ISBN 978-83-935985-0-2
  2. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)

Linki zewnętrzne[edytuj]