Kłykcie potyliczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kłykcie potyliczne człowieka zaznaczono na czerwono

Kłykcie potyliczne (łac. condyli occipitales) – wyrostki stawowe znajdujące się na kościach potylicznych, dla których powierzchnie stawowe (cotyli) znajdują się na pierwszym kręgu odcinka szyjnego kręgosłupa (dźwigaczu). U podstawy każdego z kłykci ulokowany jest kanał nerwu podjęzykowego. Na bok od kłykci znajdują się wyrostki przykłykciowe, stanowiące miejsce przyczepu mięśni i więzadeł[1]. Kłykcie stanowią ruchome połączenie czaszki płazów, gadów, ptaków i ssaków z resztą szkieletu. U ptaków i gadów istnieje jeden kłykieć potyliczny, a u płazów i ssaków dwa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Helena Przespolewska, Henryk Kobryń, Tomasz Szara & Bartłomiej J. Bartyzel: Podstawy anatomii zwierząt domowych. Warszawa: 2014, s. 19. ISBN 978-83-62815-22-7.
  2. Mead, Charles S.. Comparative Chart of the Vertebrate Skull. „The Ohio Naturalist”. 4 (3), 1904. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.