B-38

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z K-38)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
K-38
Klasa okręt podwodny
Typ projekt 671
Projekt Malachit (SKB-143)
Oznaczenie NATO Victor I
Historia
Stocznia Admiralicji
Początek budowy 1963
Wodowanie 28 lipca 1966
 MW ZSRR
Wejście do służby 5 listopada 1967 roku
Wycofanie ze służby 1991
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

3650 ton
4830 ton
Długość 93 metry
Szerokość 10,6 metra
Zanurzenie 7,2 metra
Zanurzenie testowe 400
Rodzaj kadłuba dwukadłubowy
Materiał kadłuba AK-29
Napęd
2 reaktory WM-4P
1 turbina parowa (31 000KM)
1 śruba
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

12 węzłów
33 węzły
Sensory
sonar: Rubin MGK-300
Uzbrojenie
18 torped ZOP
Wyrzutnie torpedowe 6 x 533 mm
Załoga 76

K-38 – pierwszy radziecki myśliwski okręt podwodny z napędem jądrowym projektu 671 (NATO: Victor). Budowę okrętu rozpoczęto w kwietniu 1963 roku. K-38 zapoczątkował budowę nuklearnych okrętów podwodnych w stoczni Admiralicji w Leningradzie, która w 1959 roku wybudowała pierwszy na świecie nuklearny statek nawodny. 28 lipca 1966 roku K-38 został zwodowany do rzeki Fontanka. W listopadzie tego roku, zbyt duże ciśnienie w generatorze pary spowodowało awarię podczas testu nuklearnej siłowni okrętu. Po dokonaniu niezbędnych napraw w lipcu 1967 roku okręt umieszczono w doku transportowym i przetransportowano do Zakładu nr 402 w Siewierodwińsku, gdzie został ukończony i poddany testom na Morzu Białym, po czym wprowadzony do służby 5 listopada 1967 roku którą pełnił aż do 1991 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Podwig, Oleg Bukharin, Timur Kadyszew, Eugene Miasnikow: Russian Strategic Nuclear Forces. The MIT Press, 2004. ISBN 0-2626-6181-0.
  • Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K.J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.