K-7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
K-7
K-7
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Charkowski Zakład Lotniczy
Konstruktor Konstantin Kalinin
Typ ciężki samolot bombowy i pasażerski
Konstrukcja konstrukcja metalowa, podwozie – stałe
Załoga 11 – 18
Historia
Data oblotu 21 sierpnia 1933
Dane techniczne
Napęd 7 silników rzędowych, 12-cylindrowe AM-34
Moc 750 KM (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 53,00 m
Długość 28,00 m
Powierzchnia nośna 254,00 m²
Masa
Własna 21 000 kg
Startowa 40 000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 234 km/h
Prędkość przelotowa 204 km/h
Pułap praktyczny 5500 m
Zasięg 1000 km
Rozbieg 400 m
Dobieg 300 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
w wersji bombowej
8 działek lotniczych kal. 20 mm
8 karabinów maszynowych kal. 7,62 mm
bomby o łącznej masie do 16 600 kg
Liczba miejsc
w wersji pasażerskiej
128
Użytkownicy
ZSRR

K-7radziecki ciężki samolot bombowy i pasażerski z okresu międzywojennego.

Historia[edytuj]

W 1928 roku w biurze konstrukcyjnym Konstantina Kalinina rozpoczęto pracę nad samolotem pasażerskim do lotów transkontynentalnych. Projekt tego samolotu zakładał oryginalną konstrukcję, gdyż przestrzeń ładunkowa miała się znajdować w skrzydłach. W związku z tym skrzydła miały duże rozmiary i samolot miał mieć formę latającego skrzydła. W skrzydle znajdowało się pomieszczenie o wymiarach: 6 m szerokości, 10,6 m długości i 2,33 m wysokości, w którym miały znajdować się miejsca dla pasażerów i ładunku. Początkowo samolot miał być napędzany silnikami rzędowymi marki BMW, lecz ostatecznie zastosowano w nim silniki AM-34.

Prototyp samolotu był gotowy w sierpniu 1933 roku i został oznaczony jako K-7, a w dniu 21 sierpnia 1933 roku odbył się jego pierwszy lot. Następnie rozpoczęto przeprowadzenia dalszych lotów badawczych, w których wykryto szereg usterek konstrukcyjnych. W dniu 21 listopada 1933 roku, w czasie kolejnego lotu, samolot nagle spadł na ziemię i uległ zniszczeniu, a z 20 osób znajdujących się na pokładzie zginęło 15. Katastrofa ta spowodowała przerwanie prac nad tym samolotem, lecz ustalono, że przyczyną katastrofy były drgania siódmego silnika umieszczonego w gondoli kadłuba samolotu.

W 1935 roku pomimo katastrofy biuro K. Kalinina otrzymało polecenie budowy dwóch prototypów samolotu, jednego w wersji pasażerskiej a drugiego bombowej. Jednak zmiany w kierownictwie lotnictwa związane z czystkami stalinowskimi, spowodowały zaniechanie ich budowy. Także sam konstruktor samolotu został aresztowany.

Bibliografia[edytuj]

  • в. Савин. Самолет-гигант К-7. „Моделист-Конструктор”, s. 12-16, listopad 1989. Moskwa. ISSN 0131-2243.