K-pop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
K-pop
Pochodzenie dance, muzyka elektroniczna, synth pop, hip-hop, rock, rhythm and blues
Czas i miejsce powstania początek lat 90. XX w. w Korei Południowej
Instrumenty śpiew, rap, automat perkusyjny. perkusja, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, fortepian, sampler, sekwencer, syntezator, vocoder, auto-tune, okazjonalnie inne instrumenty, jak na przykład dęte i strunowe
Inne tematy
j-pop, c-pop

K-pop (/keɪ pɔp/, akronim od ang. Korean pop[1]; hangul 케이팝, keipab) – gatunek muzyczny, który powstał w Korei Południowej[2], absorbując takie elementy muzyki jak dance-pop, ballada popowa, electropop, rock, jazz, pop opera, hip-hop, współczesny rhythm and blues czy muzyka klasyczna. Gatunek ten pojawił się wraz z jednym z pierwszych grup K-popowych, Seo Taiji and Boys, która powstała w roku 1992. Ich eksperymenty z różnymi stylami muzyki „przekształciły scenę muzyczną Korei”[3]. W rezultacie włączanie zagranicznych elementów muzycznych stało się powszechną praktyką wśród artystów K-popowych[4].

Według autora amerykańskiego magazynu muzycznego „Rolling Stone” k-pop to mieszanka modnej zachodniej muzyki i wysokoenergetycznego japońskiego popu, która przyciąga słuchaczy za pomocą powtarzalnych chwytliwych zwrotów, czasami w języku angielskim. K-pop to połączenie zarówno śpiewu, jak i rapu oraz przywiązanie dużej wagi do część wizualnej występu oraz efektów scenicznych[1].

K-pop to nie tylko muzyka; k-pop stał się subkulturą, która jest popularna wśród młodzieży całego świata. Dzięki internetowi i dostępności treści cyfrowych, k-pop zyskał szeroką publiczność[5]. Członkowie tej subkultury określają się mianem kpoperów lub kpoperek. W Ameryce istnieje także określenie Koreaboo, jednak w krajach europejskich uważane jest za obraźliwe.

Agencje[edytuj]

K-pop dał początek całemu przemysłowi muzycznemu obejmując wytwórnie muzyczny, spółki zarządzania imprezami, dystrybutorów muzyki i innych dostawców towarów i usług. Trzy największe firmy w zakresie sprzedaży i przychodów to: S.M. Entertainment, YG Entertainment i JYP Entertainment, często określane są jako „Wielka Trójka”[6]. Wytwórnie te funkcjonują również jako przedstawiciele swoich artystów. Są one odpowiedzialne za rekrutację, finansowanie, szkolenia i marketing nowych artystów, a także zarządzanie ich działalnością muzyczną i public relations. Obecnie agencją o największym udziale na rynku jest S.M. Entertainment[6]. W 2011 roku, razem z Star J Entertainment, AM Entertainment oraz Key East, „Wielka Trójka” założyli wspólną spółkę zarządzającą – United Asia Management[7][8][9].

Łączne przychody wytwórni K-popowych (w mln USD)
Rok założenia Wytwórnia 2008 2010 2011 2012 2013 2014 Źródło
1995 S.M. Entertainment 42,5 87,1 129 241 268 286,9 [10]
1996 YG Entertainment 51,8 70,3 96,9 116,6 156,3 [11]
1997 JYP Entertainment 3,1 9,1 17,8 13,5 21,4 48,5 [12]

System stażystów[edytuj]

Zgodnie ze zwyczajem w nowoczesnym K-popie, stażyści przechodzą przez rygorystyczny system szkolenia przez nieokreślony okres czasu przed debiutem. Metoda ta została spopularyzowana przez Lee Soo-mana, założyciela S.M. Entertainment[13], jako część koncepcji nazwanej „technologią kultury” (kor. 문화콘텐츠기술)[14]. „The Verge” opisało to jako „ekstremalny” system zarządzania artystami[15]. Według CEO oddziału Południowo-Wschodniej Azji Universal Music, koreański system stażystów jest unikalny w skali światowej[16].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Jeff Benjamin: The 10 K-Pop Groups Most Likely to Break in America (ang.). Rolling Stone, 2012-05-18. [dostęp 2012-06-29].
  2. Jan Laurens Hartong: Musical Terms Worldwide: A Companion for the Musical Explorer. Semar Publishers, 2006, s. 15. ISBN 978-88-7778-090-4. [dostęp 2012-06-29]. (ang.)
  3. K-pop still feels impact of Seo Taiji & Boys (ang.). koreaherald.com. [dostęp 2017-02-08].
  4. What Marketers Can Learn from Korean Pop Music (ang.). hbr.org. [dostęp 2017-02-08].
  5. Lina Yoon: Korean Pop, with Online Help, Goes Global (ang.). TIME, 2010-08-26. [dostęp 2012-06-29].
  6. a b The big 3 of Korean pop music and entertainment (ang.). english.donga.com. [dostęp 2017-02-08].
  7. United Asia Management to hold a 'talent meeting' at the 16th 'Busan International Film Festival' (ang.). allkpop.com. [dostęp 2017-02-08].
  8. Global Star Agency, United Asia Management (ang.). hancinema.net. [dostęp 2017-02-08].
  9. UAM - United Asia Management (ang.). United Asia Management. [dostęp 2017-02-08].
  10. S.M. Entertainment (041510:KOSDAQ): Financial Statements (ang.). Bloomberg Businessweek. [dostęp 2017-02-08].
  11. YG Entertainment (122870:KOSDAQ): Financial Statements (ang.). Bloomberg Businessweek. [dostęp 2017-02-08].
  12. JYP Entertainment (035900:KOSDAQ): Financial Statements (ang.). Bloomberg Businessweek. [dostęp 2017-02-08].
  13. Lee Soo Man: Taking Korean Pop Culture Global (ang.). gsb.stanford.edu. [dostęp 2017-02-08].
  14. Factory Girls - Cultural technology and the making of K-pop. (ang.). newyorker.com. [dostęp 2017-02-08].
  15. K-Pop takes America: how South Korea's music machine is conquering the world (ang.). theverge.com. [dostęp 2017-02-08].
  16. K-Pop: A New Force in Pop Music, s. 39

Linki zewnętrzne[edytuj]