KAI KT-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KAI KT-1
KAI KT-1
Dane podstawowe
Państwo  Korea Południowa
Producent Korea Aerospace Industries
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 12 grudnia 1991
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik turbośmigłowy Pratt & Whitney Canada PT6A-62
Moc 708 kW (950 KM)
Wymiary
Rozpiętość 10,59 m
Długość 10,26 m
Wysokość 3,68 m
Powierzchnia nośna 16,01 m²
Masa
Własna 1910 kg
Startowa 2540 kg
Osiągi
Prędkość maks. 574 km/h
Prędkość wznoszenia 16,2 m/min
Pułap praktyczny 11 580 m
Zasięg 1333 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Korea Południowa, Turcja, Indonezja, Peru

KAI KT-1 Woongbi (Woong Bee) (kor. KT-1 웅비) – południowokoreański samolot szkolno-treningowy wyprodukowany przez konsorcjum Korea Aerospace Industries. Jest to pierwszy, zaprojektowany i zbudowany w Korei samolot.

Historia[edytuj]

Od początku lat 70. ubiegłego wieku lotnictwo Korei Południowej używało do szkolenia swojego personelu latającego samolotów Cessna T-37 Tweet i Cessna T-41 Mescalero. Konieczność zastąpienia starzejącego się parku szkolnych maszyn zaowocowała w lutym 1988 roku podjęciem decyzji o budowie całkowicie własnego samolotu tego typu. Rozpoczęty program otrzymał oficjalną nazwę Korean Indigenous Trainer. Zadanie zaprojektowania nowej maszyny i wybudowania prototypu powierzono firmie Daewoo, którą wspomagać miały między innymi Korean Air i Samsung. Wymagano aby nowy samolot był zdolny do lotu z prędkością rzędu 593 km/h podczas nurkowania, charakteryzować się zasięgiem 1668 km oraz posiadać możliwość dostosowania do przenoszenia lekkiego uzbrojenia. W czerwcu 1991 roku rozpoczęto budowę pierwszego prototypu oznaczonego jako KTX-1 Yeo-myung (Yeo Myung - brzask). Konstrukcje samolotu koreańscy projektanci oparli o szwajcarskie Pilatus PC-7 i PC-9. Maszynę ukończono w listopadzie 1991 roku a 12 grudnia tego samego roku dokonano jej oblotu. Pierwszy prototyp napędzany był silnikiem Pratt & Whitney Canada PT6A-25A. W lutym 1992 roku do swojego dziewiczego lotu wzbił się kolejny prototyp ale tym razem z mocniejszym silnikiem PT6A-60A. Na kolejnych samolotach badano zastosowanie silników PT6A-62A oraz AlliedSignal TPE331. W 1995 roku maszynę oficjalnie nazwano Woongbi (Woong Bee). W 1998 roku zakończono testy wszystkich samolotów a rok później, Korea Aerospace Industries, firma powstała w wyniku konsolidacji koreańskich przedsiębiorstw lotniczych, podpisała z południowokoreańskim rządem umowę o dostarczeniu siłom powietrznym pierwszych 85 maszyn z opcją na kolejne 20 sztuk. Pierwszy samolot dostarczono w 2000 roku a dwa lata później ostatni z zamówionych 85 egzemplarzy. W 2003 roku siedem samolotów zakupiła Indonezja, a dwa lata później kolejne pięć (jeden z dwunastu samolotów został utracony w 2010 roku). W czerwcu 2007 roku Korea podpisała umowę na sprzedaż 40 egzemplarzy KT-1 Tureckim Siłom Powietrznym z opcją na kolejne piętnaście sztuk. W listopadzie 2012 roku Peru podpisało umowę na 20 sztuk (w tym 10 KA-1), z czego 16 miało być zmontowanych na miejscu w zakładach Servicio de Mantenimiento del Perú (SEMAN Perú). Samoloty rozpoczęły służbę w Fuerza Aérea del Perú w 2014 roku[1]. Pierwsza z maszyn przeznaczonych dla Peru oblatana została 19 lutego 2014 roku[2]. Ostatnia z zamówionych maszyn, została oficjalnie odebrana 7 kwietnia 2017 roku. Ceremonia miała bardzo uroczysty przebieg, uczestniczył w niej między innymi prezydent kraju Pedro Pablo Kuczynski, minister obrony Jorge Nieto Montesinos oraz generał Javier Ramírez Guillén, dowódca sił powietrznych[3]. 15 lipca 2016 roku zakłady KAI podpisały umowę z rządem Senegalu na sprzedaż do tego kraju czterech maszyn KT-1[4].

Konstrukcja[edytuj]

KAI KA-1

KT-1 jest dwumiejscowym, wolnonośnym, całkowcie metalowym dolnopłatem. Napędzanym pojedynczym silnikiem turbośmigłowym. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Dwumiejscowa (w układzie tandem), ciśnieniowa kabina, układ sterowniczy zdwojony. Usterzenie klasyczne z dwudźwigarowymi statecznikami. Jednodźwigarowy płat o profilu NACA 63-128 (mod), lekkim wzniosie (4,5°) zaopatrzony w szczelinowe lotki i krokodylowe klapy. Podwozie chowane, trójzespołowe z przednim podparciem, przednie do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w skrzydłach samolotu.

Wersje[edytuj]

  • KTX-1 Yeo-myung - sześć samolotów prototypowych.
  • KA-1 - wersja szkolno treningowa przystosowana do bliskiego wsparcia. Samoloty posiadają pięć węzłów do podwieszania zewnętrznego uzbrojenia. Po dwa na każdym z płatów i jeden podkadłubowy. Samolot może być uzbrojony w zasobniki z karabinami maszynowymi, wyrzutnie niekierowanych rakiet lub kierowane pociski rakietowe klasy powietrze-powietrze AIM-9 Sidewinder.
  • KT-1B - oznaczenie eksportowej wersji samolotu przeznaczonej dla Indonezji.
  • KT-1C - zmodernizowana wersja eksportowa, przystosowana do przenoszenia uzbrojenia, niekierowanych bomb, wyrzutni niekierowanych rakiet, flar oraz zasobnika celowniczego.
  • KT-1T - oznaczenie eksportowej wersji samolotu przeznaczonej dla Turcji.
  • KT-1P - oznaczenie eksportowej wersji samolotu przeznaczonej dla Peru.

Przypisy

  1. Korea to export KT-1 trainers to Peru.(ang.)
  2. Maiden Flight of Peruvian Air Force's Firs KAI KT-1P, „Air Forces Monthly”, nr 4 (2014), s. 15, ISSN 0955-7091
  3. Final KT-1P delivered to Peru, „Air Forces Monthly”, nr 6 (2017), s. 21, ISSN 0955-7091
  4. Senegal kupuje koreańskie KT-1, „Lotnictwo”, nr 9 (2016), s. 6, ISSN 1732-5323

Bibliografia[edytuj]