Przejdź do zawartości

Kałkuny (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kałkuny, Laucesa
Kalkūnes, Laucesas pagasts
gmina wiejska
1889–1949, 1990–
Ilustracja
Pałac w Kałkunach
Państwo

 Łotwa

Region

1889–1917: gub. kurlandzka
1919–1920: okręg wileński
1920–1940: Rep. Łotewska
1941–1944: Kom. Rz. Wschód
1945–1949: Łotewska SRR
1990– : Łotwa

Powiat

1889–1919: iłłuksztański
1919–1920: brasławski
1920–1949: iłłuksztański
1990–2009: rej. Dyneburg
2009–2021: nov. Dyneburg
2021–: Górna Dźwina

Siedziba

do 1925: Kałkuny (Kalkūni)
od 1925: Laucesa

Data powstania

1889, 1990

Data likwidacji

1949

Powierzchnia

67,2 km2[1]

Populacja (2025)
 liczba ludności


1,681[2]

 gęstość

25,6

Plan gminy Kałkuny
Plan gminy Kałkuny
Położenie na mapie Łotwy
Mapa konturowa Łotwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kałkuny, Laucesa”
Ziemia55°51′N 26°29′E/55,847778 26,486944
Strona internetowa

Kałkuny (łot. Kalkūnes pagasts) – gmina wiejska (pagasts) na Łotwie, w novadsie Górna Dźwina (od 2021). Siedzibą władz gminy są Kałkuny (łot. Kalkūni), blisko granicy z Litwą i Białorusią.

Dawniej była to jednostka w Imperium Rosyjskim, Polsce, Republice Łotewskiej i ZSRR, funkcjonująca w latach 1889–1949.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Gmina zbiorowa Kałkuny (ros. Калкунская волость[3], łot. Kalkūnes pagasts, niem. Gemeinde Kalkuhnen) powstała w 1889 roku w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego[4], która w przypadku historycznych krain Łotwy nastąpiła 20–30 lat później niż w innych guberniach[5]. Gmina powstała z połączenia gmin jednostkowych Kalkuhnen, Klopmannsrode, Diedrichstein i Meduma, majątków Birkineļi, Baltā, Alexanderhof, Randene, Berkovu, Kalīži, Vasariški, Neufeld, Grenzberg, Kleimansrode, Liginiški i Gützenstein oraz okolic Grīva, Nīderkūnis, Judovka i Liginiški[6]. Weszła w skład powiatu iłłuksztańskiego, należącego do guberni kurlandzkiej[7].

Gmina graniczyła od zachodu z gminami Swenten i Kurzum, od południa z gminą Demmen, od wschodu z gminą Skrudalina, a od północy – poprzez Dźwinę – z gubernią witebską[8].

Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład utworzonego 31 października 1919 i administrowanego przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich powiatu brasławskiego[9], w ramach tzw. administracyjnego okręgu wileńskiego[10][11]. W 1919 roku gminę zamieszkiwało 4,588 obywateli, w większości starowiercy i katolicy[11]:

Gmina Ludność Wyznanie w %
Katolicy Starowiercy Prawosławni Żydzi
Kałkuny 4,588 45,1 45,3 5,6 2,4
miasto Grzywa 1,673 39,8 0,0 4,6 5,3

Jednakże w lipcu 1920 roku obszar gminy Kałkuny (oraz pięciu innych sąsiednich gmin o łącznej powierzchni 1,5 tys. km²[12]) został zajęty przez Łotyszy i wcielony do Republiki Łotewskiej[13]. Gmina weszła skład łotewskiego powiatu iłłuksztańskiego. W 1925 roku nazwę gminy (i jej siedziby) zmieniono na Laucesa (łot. Laucesas pagasts). W 1935 roku jej powierzchnia wynosiła 156 km², a zamieszkiwało ją 1,800 ludzi[14].

Po II wojnie światowej gmina Laucesa weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego (Łotewskiej SRR). W 1945 roku gminę podzielono na cztery rady wiejskie (Kalkūne, Laucesa, Maija i Malta). Gminę zniesiono ostatecznie w 1949 roku, wraz z powiatem iłłuksztańskim[4].

Współczesną, mniejszą, gminę Kałkuny reaktywowano w 1990 roku, obok nowej gminy Laucesa(inne języki)[15].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Reģionu, novadu, pilsētu un pagastu kopējā un sauszemes platība gada sākumā 2022 - 2025
  2. Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā 2012 - 2025
  3. Волостныя, станичныя, сельския, гминныя правления и управления, а также полицейские станы всей России с обозначением места их нахождения [online] [dostęp 2025-12-13] (ros.).
  4. 1 2 Latvijas pagasti. Enciklopēdija. Rīga : A/S Preses nams.
  5. W wykazie gmin z 1890 nowego podziału guberni kurlandzkiej na gminy zbiorowe jeszcze nie uwzględniono, przez co przedstawiono nie obowiązujący już podział na gminy jednostkowe.
  6. Карта волостей Курляндской губернии 1892.
  7. Volosts and gminas of 1890. Governorates: 1st Arkhangelsk - 25th Nizhny Novgorod. St . Petersburg, 1892.
  8. Прибалтийский фронт | Уезды Латвии [online], www.pribfront.ru [dostęp 2025-12-13].
  9. Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 25, poz. 257.
  10. Adam Janusz Mielcarek: Podziały terytorialno - administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2008.
  11. 1 2 Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich z mapą, Eugenjusz Romer, Lwów-Warszawa, 1919
  12. Obszar ten jest jedynym skrawkiem terytorium należącym do Łotwy, który podlegał pod polską administrację w latach międzywojennych.
  13. P. Łossowski: Łotwa nasz sąsiad. Warszawa: 1990.
  14. Okupētās Latvijas administratīvi teritoriālais iedalījums. Latvijas Valsts arhīvu ģenerāldirekcija. Rīga, 1997. ISBN 9984-9256-0-9
  15. Latvijas pagasti. Enciklopēdija. Rīga : A/S Preses nams.