Kabaret Moralnego Niepokoju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kabaret Moralnego Niepokoju
KMN-IVKabaretonWarszaski.JPG
Nazwa KMN
Data założenia 1993
Pochodzenie Polska Warszawa
Obecni członkowie
Robert Górski
Przemysław Borkowski
Mikołaj Cieślak
Rafał Zbieć
Magdalena Stużyńska-Brauer
Bartłomiej Krauz
Wojciech Orszulak
Byli członkowie
Agata Załęcka
Katarzyna Pakosińska
Karolina Rabenda
Katarzyna Zygmont
Michał Majczak
Paweł Goleń
Maciej Szczyciński
Agnieszka Trzebska
Justyna Kuśmierczyk
Ewa Standzoń
Marcin Mścichowski
Nagrody
2007
Świr – nagroda dla najbardziej absurdalnego kabaretu
Nagrody na PaKA
1996
Grand Prix PaKI
• Nagroda Publiczności
• Nagroda Dziennikarzy
1997
Grand Prix PaKI
• I Nagroda PaKI
• Nagroda Publiczności
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Oficjalna strona kabaretu

Kabaret Moralnego Niepokoju (w skrócie KMN) – polski kabaret, pochodzący z Warszawy. Powstał w 1993.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Zespół aktorski
Zespół muzyczny
Dawniej w KMN występowali
  • Agata Załęcka (do czerwca 2012 roku[1])
  • Katarzyna Pakosińska (do lutego 2011 roku[2])
  • Karolina Rabenda (kompozycje, śpiew)
  • Katarzyna Zygmont (kompozycje, śpiew)
  • Paweł Goleń (kompozycje, aranżacje)
  • Maciej Szczyciński (gitara)
  • Michał Majczak
  • Agnieszka Trzebska
  • Justyna Kuśmierczyk
  • Ewa Standzoń
  • Marcin Mścichowski

Twórczość kabaretu[edytuj | edytuj kod]

Kabaret powstał w 1993 roku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego twórcy byli wówczas w większości członkami wydziałowego samorządu, na którego siedzibie umieścili tablicę z napisem - Klub Poszukiwaczy Prawdy i Piękna. Pierwszy program zatytułowany "Królewna, Rycerz i Smok", miał premierę w karnawale 1994 roku, na Wydziale Polonistyki UW w sali nr 4.[3]

Kabaret zdobył dużą popularność dzięki częstym występom w telewizji oraz błyskotliwym tekstom Roberta Górskiego. W emitowanym w latach 2003-2006 w TVP2 autorskim programie satyrycznym grupy pt. Tygodnik Moralnego Niepokoju co tydzień prezentowane były premierowe skecze. Kabaret skupia się głównie na sprawach społecznych, absurdach życia codziennego oraz nie stroni od polityki. Na przełomie 2007 i 2008 roku kabaret tworzył program pt. Miesięcznik Moralnego Niepokoju. Corocznie jest gospodarzem Kabaretowej Nocy Listopadowej.

KMN stworzył szereg barwnych postaci będących znakiem rozpoznawczym grupy, które pojawiają się w wielu skeczach kabaretu m.in.:

  • Spikerka i Pan Karol – barwny i momentami kontrowersyjny duet zajmujący się prowadzeniem "Tygodnika" i "Miesięcznika". Ona – urocza blondynka wzbogacająca program swoimi błyskotliwymi refleksjami, On – charyzmatyczny i kontrowersyjny współprowadzący o ciętym dowcipie i barwnym sposobie wypowiadania się na temat płci pięknej
    grają : Katarzyna Pakosińska – Spikerka, Robert Górski – Pan Karol,
  • Gwidon i Romek – przygody dwóch ambitnych intelektualnie meneli; w Tygodniku Moralnego Niepokoju były prezentowane krótkie dialogi Gwidona i Romka na aktualne tematy,
    grają: Mikołaj Cieślak – Gwidon, Robert Górski – Romek,
  • Wujek i ciotka – małżeńskie perypetie tytułowych bohaterów, on – osiedlowy pijaczek, ona – znudzona życiem gospodyni domowa,
    grają: Katarzyna Pakosińska – Irena, Mikołaj Cieślak – Bogdan,
  • Mariusz i jego ojciec – historia nastolatka bezskutecznie próbującego znaleźć autorytet w swoim ojcu, który to z kolei próbuje, również bezskutecznie, być owym autorytetem,
    grają: Rafał Zbieć – Mariusz, Robert Górski – ojciec (nie jest pewne, jak się nazywa – w jednym ze skeczy przedstawił się jako Eugeniusz Wąs, w innym – jako Wincenty, nie podając nazwiska, w jeszcze innym – jako Stefan).
  • Fabryka zbrojeniowa – obraz stosunków w pracy między wszechwładnym dyrektorem a jego podwładnymi, inżynierem Mrównicą i robotnikiem Smółką,
    grają: Robert Górski – dyrektor, Mikołaj Cieślak – inż. Edward Mrównica, Rafał Zbieć – Smółko,
  • Opowieści Dziadka Barnaby – dziadek opowiada wnukom o swoich osobistych przeżyciach na tle przemian społeczno-politycznych,
    w roli głównej: Przemysław Borkowski,
  • Klinika doktora Posuwały – znany psychoanalityk pomaga swoim pacjentom wyjść z rozmaitych nałogów,
    w roli głównej: Przemysław Borkowski.
  • Lekcje – Wredna Nauczycielka, która sprawuje władzę nad nieudolnymi uczniami,
    w roli głównej: Katarzyna Pakosińska.
  • Reportaże – Dziennikarz TMN'u, zadaje pytania przypadkowym przechodniom,
    w roli głównej: Przemysław Borkowski.
  • Badyl – Rozmowa kolegi z kolegą przez komórkę. Jest to sztuczny dialog prowadzony przez Roberta Górskiego,
    w roli głównej: Robert Górski

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Ogólnopolski Przegląd Kabaretów PaKA w Krakowie w 1996 roku:
    • Grand Prix
    • Nagroda Publiczności
    • Nagroda Dziennikarzy
    • Nagroda Środowiska Kabaretowego
  • Lidzbarskie Biesiady Humoru i Satyry 1996 w Lidzbarku Warmińskim:
    • Grand Prix
    • Złota Szpilka
  • Ogólnopolski Przegląd Kabaretów PaKA w Krakowie w 1997 roku:
    • Nagroda Publiczności
    • Nagroda Środowiska Kabaretowego
  • Ogólnopolski Festiwal Sztuki Estradowej ZASP 2000 w Warszawie:
    • II nagroda
  • Pojedynek Gigantów w krakowskiej Rotundzie w 2006 roku:
    • I nagroda
  • Świry 2007
    • Tytuł oraz statuetka Świrów 2007 za najbardziej absurdalny kabaret

Płyty[edytuj | edytuj kod]

DVD[edytuj | edytuj kod]

Blu-ray[edytuj | edytuj kod]

  • Galaktikos (2011; dostępne również na DVD)
  • Pogoda na suma (2013; dostępne również na DVD)

CD[edytuj | edytuj kod]

Programy kabaretowe[edytuj | edytuj kod]

  • Sonata Metafizyczno-Rozrywkowa (1996)
  • Parada Uniesień czyli metafizyka na świeżym powietrzu (1997)
  • Czarny Kot (1998)
  • La Granda Maniana (2000)
  • Piosenki (2002)
  • Jakoś to będzie (2003)
  • A miało być tak pięknie (2005)
  • Historia Polski według Kabaretu Moralnego Niepokoju (2006)
  • Historia Świata według Kabaretu Moralnego Niepokoju (2006)
  • Babilon Tour (2007)
  • Zgadzamy się z każdym posunięciem władz (2007-2008)
  • Bajki (2008)
  • Trasasasa (2009)
  • Galaktikos[4] (2011)
  • Historia Literatury według Kabaretu Moralnego Niepokoju (2011)
  • Pogoda na suma (2013)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]