Kabel symetryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
300 Ω kabel symetryczny (twin lead)
450 Ω drabinka (ladder line)

Kabel symetryczny (ang. twin-lead) jest dwużyłową taśmą wykorzystywaną jako linia przesyłowa sygnałów radiowych.

Charakterystyka i zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kabel symetryczny wykonywany jest w kilku różnych rozmiarach i z różną impedancją: 600, 450, 300 i 75 omów. Najczęściej spotykanym jest kabel o impedancji 300 omów, niegdyś powszechnie używany do podłączania anten telewizyjnych i radiowych FM. Ten rodzaj kabla wyparty został przez 75 omowy kabel koncentryczny.

Kabel symetryczny wykorzystywany jest również w amatorskich stacjach radiowych jako symetryczna linia transmisyjna sygnałów radiowych.

Kabel ten zbudowany jest z dwóch, położonych równolegle względem siebie miedzianych przewodów (lub rzadziej z drutów stalowych pokrytych miedzią), otoczonych izolacją (najczęściej stosowany jest polietylen) – tworząc w ten sposób rodzaj wstążki.

300 omowy kabel symetryczny zbudowany jest zwykle z przewodów o średnicy 20 lub 22 gauge, oddalonych od siebie o 7,5 mm.

450 omowy kabel zbudowany jest z przewodów o średnicy 16 lub 18 gauge, w odległości 20 mm od siebie. Izolacja z tworzywa sztucznego tworząca wstążkę ma co kilka centymetrów prostokątne otwory między przewodami, zastosowane w celu zmniejszenia strat dielektrycznych sygnału – tworząc w ten sposób "szczeble". Z tego powodu ten rodzaj kabla powszechnie nazywany jest drabinką (ang. ladder line).

Zaletą kabla symetrycznego jest to, że straty sygnału są o rząd mniejsze niż w kablu koncentrycznym, który jest alternatywnym materiałem do budowania linii przesyłowych. Główną wadą tego kabla jest bardzo duża podatność na wszelkiego rodzaju zakłócenia, w związku z tym do mocowania kabla na zewnątrz budynków lub wzdłuż masztów antenowych używa się izolatorów.

Impedancja[edytuj | edytuj kod]

Symetryzator telewizyjny
300 Ω / 75 Ω

W liniach przesyłowych maksymalna sprawność występuje wtedy, gdy impedancja anteny, charakterystyka impedancji kabla oraz impedancja urządzeń są takie same. W związku z tym, podczas łączenia 300 omowego kabla symetrycznego do koncentrycznego gniazda antenowego 75 omowego, powszechnie stosuje się symetryzatory antenowe 4:1.

Jego zadanie jest podwójne: po pierwsze zmienia impedancję 300 Ω kabla symetrycznego na 75 Ω kabla koncentrycznego, po drugie zamienia zrównoważoną, symetryczną linię przesyłową na asymetryczne wejście koncentryczne.

Linia przesyłowa zbudowana na kablu symetrycznym (zwłaszcza w wersji drabinki), w przypadku niedopasowania impedancji pomiędzy fiderem a źródłem (lub gniazdem antenowym) ma wyższą wydajność niż ta, zbudowana z wykorzystaniem kabla koncentrycznego.

Twin-lead może również służyć jako wygodny materiał do budowy prostych anten dipolowych. Takie anteny mogą być zasilane bezpośrednio kablem 300 Ω lub z użyciem symetryzatorów 300 Ω/75 Ω – kablem koncentrycznym.

Właściwości elektryczne[edytuj | edytuj kod]

Niektóre właściwości elektryczne kabli symetrycznych "twin-lead"
  Impedancja falowa
300 Ω 75 Ω
Pojemność (pF/m) 11,8 20
Współczynnik prędkości (VF %)[1]. 80% 71%
Straty (dB/100m) 100 MHz 3,6 3,6
300 MHz 7,2 7,2
500 MHz 10,2 10,2

Przypisy

  1. Ten parametr używany jest do opisania mediów komunikacyjnych takich jak kable transmisji danych. Parametr wyrażony jako liczba między 0 i 1 lub procentowo, odzwierciedla stosunek prędkości transmisji sygnału do prędkości światła w próżni. W próżni VF równy jest 1