Kabel symetryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
300 Ω kabel symetryczny (twin lead)
450 Ω drabinka (ladder line)

Kabel symetryczny (ang. twin-lead) jest dwużyłową taśmą wykorzystywaną jako linia przesyłowa sygnałów radiowych.

Charakterystyka i zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kabel symetryczny wykonywany jest w kilku różnych rozmiarach i z różną impedancją: 600, 450, 300 i 75 omów. Najczęściej spotykanym jest kabel o impedancji 300 omów, niegdyś powszechnie używany do podłączania anten telewizyjnych i radiowych FM. Ten rodzaj kabla wyparty został przez 75 omowy kabel koncentryczny.

Kabel symetryczny wykorzystywany jest również w amatorskich stacjach radiowych jako symetryczna linia transmisyjna sygnałów radiowych.

Kabel ten zbudowany jest z dwóch, położonych równolegle względem siebie miedzianych przewodów (lub rzadziej z drutów stalowych pokrytych miedzią), otoczonych izolacją (najczęściej stosowany jest polietylen) – tworząc w ten sposób rodzaj wstążki.

300 omowy kabel symetryczny zbudowany jest zwykle z przewodów o średnicy 20 lub 22 gauge, oddalonych od siebie o 7,5 mm.

450 omowy kabel zbudowany jest z przewodów o średnicy 16 lub 18 gauge, w odległości 20 mm od siebie. Izolacja z tworzywa sztucznego tworząca wstążkę ma co kilka centymetrów prostokątne otwory między przewodami, zastosowane w celu zmniejszenia strat dielektrycznych sygnału – tworząc w ten sposób "szczeble". Z tego powodu ten rodzaj kabla powszechnie nazywany jest drabinką (ang. ladder line).

Zaletą kabla symetrycznego jest to, że straty sygnału są o rząd mniejsze niż w kablu koncentrycznym, który jest alternatywnym materiałem do budowania linii przesyłowych. Główną wadą tego kabla jest bardzo duża podatność na wszelkiego rodzaju zakłócenia, w związku z tym do mocowania kabla na zewnątrz budynków lub wzdłuż masztów antenowych używa się izolatorów.

Impedancja[edytuj | edytuj kod]

Symetryzator telewizyjny
300 Ω / 75 Ω

W liniach przesyłowych maksymalna sprawność występuje wtedy, gdy impedancja anteny, charakterystyka impedancji kabla oraz impedancja urządzeń są takie same. W związku z tym, podczas łączenia 300 omowego kabla symetrycznego do koncentrycznego gniazda antenowego 75 omowego, powszechnie stosuje się symetryzatory antenowe 4:1.

Jego zadanie jest podwójne: po pierwsze zmienia impedancję 300 Ω kabla symetrycznego na 75 Ω kabla koncentrycznego, po drugie zamienia zrównoważoną, symetryczną linię przesyłową na asymetryczne wejście koncentryczne.

Linia przesyłowa zbudowana na kablu symetrycznym (zwłaszcza w wersji drabinki), w przypadku niedopasowania impedancji pomiędzy fiderem a źródłem (lub gniazdem antenowym) ma wyższą wydajność niż ta, zbudowana z wykorzystaniem kabla koncentrycznego.

Twin-lead może również służyć jako wygodny materiał do budowy prostych anten dipolowych. Takie anteny mogą być zasilane bezpośrednio kablem 300 Ω lub z użyciem symetryzatorów 300 Ω/75 Ω – kablem koncentrycznym.

Właściwości elektryczne[edytuj | edytuj kod]

Niektóre właściwości elektryczne kabli symetrycznych "twin-lead"
  Impedancja falowa
300 Ω 75 Ω
Pojemność (pF/m) 11,8 20
Współczynnik prędkości (VF %)[1]. 80% 71%
Straty (dB/100m) 100 MHz 3,6 3,6
300 MHz 7,2 7,2
500 MHz 10,2 10,2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ten parametr używany jest do opisania mediów komunikacyjnych takich jak kable transmisji danych. Parametr wyrażony jako liczba między 0 i 1 lub procentowo, odzwierciedla stosunek prędkości transmisji sygnału do prędkości światła w próżni. W próżni VF równy jest 1