Kaiserwald (KL)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Riga-Keiserwald
Konzentrationslager Keiserwald
Ilustracja
Typ obóz koncentracyjny,
obóz pracy
Odpowiedzialny  III Rzesza
Rozpoczęcie działalności 1943
Zakończenie działalności 13 października 1944
Terytorium Komisariat Rzeszy Wschód
Miejsce Ryga
Liczba podobozów 20
Liczba więźniów 11 878 +
Narodowość więźniów Żydzi
Komendanci Albert Sauer
Wyzwolony przez Armia Czerwona
  13 października 1944
Upamiętnienie pomnik
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Riga-Keiserwald
Riga-Keiserwald
Ziemia56°59′49,2″N 24°07′52,5″E/56,997000 24,131250

Konzentrationslager Kaiserwald, KL Riga-Kaiserwaldniemiecki hitlerowski obóz koncentracyjny istniejący w latach 1943–1944 w okolicy miasta Ryga, na terytorium Łotwy podbitej przez III Rzeszę.

Historia obozu[edytuj | edytuj kod]

Obóz został założony w marcu 1943 r. Część z więźniów była wykorzystywana w komandach zewnętrznych, które przekształciły się w obozy podległe KL Kaiserwald. Obozów pracy (Arbeitslager) podległych Kaiserwald było ok. 20 na całym terytorium Łotwy. Byli oni wykorzystywani przez niemieckie firmy istniejące w regionie, m.in. przez Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft. Więźniowie pracowali w kopalniach, fabrykach i hodowlach. W pewnej mierze byli również wykorzystywani w przygotowaniach do zastopowania natarcia Armii Czerwonej.

W obliczu zbliżającej się Armii Czerwonej, część więźniów została wymordowana, pozostali ewakuowani do obozu koncentracyjnego na Mierzei Wiślanej KL Stutthof. Stamtąd, podczas jego likwidacji w kwietniu 1945, w tzw. „marszach śmierci”, zostali pognani na zachód. Część z nich dotarła aż w okolice Lęborka i tam wyzwolona przez oddziały Armii Czerwonej. Z kolei stąd część z nich trafiła do Łodzi, która w tym czasie była centralnym punktem gromadzenia się Żydów ocalałych z holocaustu na terenie obecnej Polski[1].

Komendantem obozu był od 1 października 1943 do 13 października 1944 był SS-Sturmbannführer Albert Sauer.

Więźniowie i ofiary[edytuj | edytuj kod]

Warunki życia więźniów były bardzo ciężkie, co wiązało się – poza ideologią wyniszczenia przez pracę – m.in. z trudnościami niemieckimi na froncie wschodnim. Przede wszystkim dokuczał nieustanny głód i chłód.

Pierwszymi jego więźniami było kilkuset kryminalistów niemieckich. Począwszy od czerwca jednak przytłaczająca większość więźniów pochodziła z żydowskich gett z terenów Łotwy oraz Litwy (przede wszystkim więźniowie getta w Wilnie), czasem także Generalnego Gubernatorstwa, „Kraju Warty” i Węgier.

W marcu 1944, w obozie głównym i podobozach znajdowało się 11 878 więźniów, mniej więcej po równo mężczyzn i kobiet. Tylko 95 osób wśród nich nie było Żydami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Społeczność żydowska i niemiecka w Łodzi po 1945 r.; Łódź 2010; ​ISBN 978-83-7525-496-9​; Aleksander Pytke, Janusz Urbański, Wojciech Źródlak, Kim była Róża Deweltow. Tajemnica dziwnego nagrobka; [w:] „Kronika Miasta Łodzi”, 2014, nr 1 (65), ss. 113-120.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wykaz bibliografii dla serii artykułów o niemieckich obozach w latach 1933-1945 został umieszczony na osobnej stronie.