Kakadu sinooka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kakadu sinooka
Cacatua sanguinea[1]
Gould, 1843
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

papugowe

Rodzina

kakaduowate

Podrodzina

kakadu

Plemię

Cacatuini

Rodzaj

Cacatua

Gatunek

kakadu sinooka

Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kakadu sinooka[3] (Cacatua sanguinea) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kakaduowatych (Cacatuidae), zamieszkująca Australię i południową część Nowej Gwinei.

Kakadu sinookie sfotografowane w Palmerston na północy Australii
Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się pięć podgatunków C. sanguinea[4][5][6]:

  • C. s. transfreta Mees, 1982 – południowa Nowa Gwinea
  • C. s. sanguinea Gould, 1843 – północno-zachodnia i północna Australia
  • C. s. westralensis (Mathews, 1917) – zachodnia Australia
  • C. s. gymnopis P. L. Sclater, 1871 – środkowa i wschodnio-środkowa Australia
  • C. s. normantoni (Mathews, 1917)półwysep Jork (północno-wschodnia Australia)
Morfologia

Ciało kakadu sinookiej osiąga 36–39 cm długości. Masa ciała: 350–530 g[5]. Upierzenie białe.

Ekologia i zachowanie

Papugi te gromadzą się w stada liczące po kilka tysięcy ptaków, mieszając się przy tym z osobnikami kakadu różowej. Kakadu sinooka zazwyczaj przesiaduje noce na drzewach, a wczesnym rankiem zlatuje, z ogłuszającym wręcz piskiem na ziemię, by się pożywić. Odżywia się przede wszystkim nasionami, w tym nasionami zbóż, takich jak pszenica i jęczmień. Występuje tak powszechnie, że na większości obszarów Australii uważana jest za szkodnika. Bywa także szkodliwa dla drzew, na których przesiaduje i obgryza mniejsze gałęzie.

W zniesieniu dwa owalne jaja o przeciętnych wymiarach 39,0×28,5 mm[5].

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje kakadu sinooką za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie została dokładnie oszacowana, lecz ptak ten opisywany jest jako pospolity w głębi lądu i w północnej Australii. Trend liczebności populacji uznaje się za wzrostowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cacatua sanguinea, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Cacatua sanguinea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Cacatuidae Gray,GR, 1840 (1825) - kakaduowate - Cockatoos (wersja: 2016-11-20). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-09-17].
  4. Little Corella (Cacatua sanguinea) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2020-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)].
  5. a b c Little Corella (Cacatua sanguinea) (ang.). W: Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-09-17].
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-09-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jim Flegg: Birds of Australia: Photographic Field Guide. Sydney: Reed New Holland, 2002. ISBN 978-1876334789.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]