Kalendarium powstania warszawskiego – 23 sierpnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kalendarium
powstania warszawskiego
Flaga PPP.svg
lipiec
  30
31  
sierpień
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31  
wrzesień
  1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
październik
  1
2 3 4 5 6 7 8


23 sierpnia, środa[edytuj | edytuj kod]

Krakowskie Przedmieście 3
Tablica przy ul. Pięknej w Warszawie

Walka oddziałów batalionu „Ruczaj” o podstację telefonów (tzw. mała PAST-a) przy ul. Piusa XI 19 (obecnie ul. Piękna) zakończyła się nad ranem polskim zwycięstwem. Do niewoli wzięto 76 żołnierzy niemieckich, w tym 5 rannych[1].

Nadal ciężkie walki o Stare Miasto. Z cekaemu zestrzelono samolot niemiecki; spadł na ul. Hipoteczną. Natarcie hitlerowców na wszystkich możliwych odcinkach, m.in.: na szpital Jana Bożego (ul. Bonifraterska), zakłady Fiata (ul. Sapieżyńska), PWPW, także walki w sąsiedztwie Pałacu Krasińskich i pasażu Simonsa.

Tego dnia duże sukcesy oddziałów powstańczych zarówno na południu, jak i w północnej części Śródmieścia. Zdobyto Bazylikę Świętego Krzyża (na Krakowskim Przedmieściu) i sąsiadujące z nią budynki parafialne. Batalion „Harnaś” i kompania „Lewara” zdobyły bliski gmach Komendy Głównej Policji (przy Krakowskim Przedmieściu 1). Powstańcy przejęli również kompleks gmachów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (na Nowym Świecie 67/69). Uwolnienie kilkudziesięciu cywilów, ośmiu księży, 20 polskich policjantów i wzięcie do niewoli 80 niemieckich żandarmów. Zdobyto 3 pojazdy, dużo broni i odbito zakładników. Nieudane uderzenie powstańców na Uniwersytet Warszawski – użyto wtedy dwóch samochodów pancernych „Kubuś” i transportera „Szary Wilk”.

Daily Sketch: Pomoc dla Warszawy nie jest żadną łaską, ale słuszną zapłatą za to wszystko, co Polska wniosła w walkę o wolność i lepsze jutro świata.

New York Sun w artykule „O bohaterstwie Warszawy”: Polacy walczą w Warszawie nieustępliwie. Brak im jednak amunicji, żywności, a nawet wody. Być może, że ich walka jest beznadziejna. Otrzymują mało zaopatrzenia drogą powietrzną; chociaż może się okazać, że i ta pomoc jest zbyt mała i zbyt późno przysłana.

Z meldunku sytuacyjnego Karola Ziemskiego: Bez zmian. Duże zmęczenie fizyczne i psychiczne. Poszczególne jednostki wykazują załamanie się.

Zginął na Mokotowie, raniony odłamkiem granatu, Seweryn Dziubałtowski – polski botanik i fitosocjolog.

Przeniesienie radiostacji Błyskawica z budynku PKO na Jasnej do lokalu kawiarni „Adria” na ul. Moniuszki 10.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Borkiewicz: Powstanie warszawskie. Zarys działań natury wojskowej. Warszawa: Instytut wydawniczy PAX, 1969, s. 302.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]