Przejdź do zawartości

Kalinik (Czernyszow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kalinik
Калинник
Konstantyn Walerijowycz Czernyszow
Костянтин Валерійович Чернишов
Biskup bakczysarajski
ilustracja
Kraj działania

Republika Krymu

Data i miejsce urodzenia

22 czerwca 1977
Eupatoria

Biskup bakczysarajski
Okres sprawowania

2019-2024

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Eparchia symferopolska i krymska

Śluby zakonne

30 marca 2008

Diakonat

19 maja 2005

Prezbiterat

23 lipca 2006

Nominacja biskupia

29 stycznia 2016

Chirotonia biskupia

8 grudnia 2019

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

8 grudnia 2019

Miejscowość

Nieżyn

Miejsce

Sobór św. Mikołaja

Konsekrator

Onufry (Berezowski)

Współkonsekratorzy

Paweł (Łebid), Antoni (Pakanycz), Jan (Siopko), Ambroży (Polikopa), Włodzimierz (Moroz), Nikodem (Baranowski), Klemens (Weczeria), Hiob (Smakouz), Aleksander (Nesterczuk), Mikołaj (Kapustin), Roman (Kymowycz), Damian (Dawydow), Wiktor (Kocaba), Sylwester (Stojczew), Pimen (Wojat), Ambroży (Wajnahij)

Kalinik, imię świeckie Konstantyn Walerijowycz Czernyszow (ur. 22 czerwca 1977 w Eupatorii) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, wcześniej w latach 2019–2022 Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie robotniczej. Wykształcenie podstawowe i średnie uzyskał w rodzinnym mieście; w okresie edukacji szkolnej był zakrystianem w miejscowych cerkwiach (św. Eliasza, następnie soborze św. Mikołaja). Od 1996 r. prowadził zajęcia ze Starego Testamentu na terenie dekanatu eupatorskiego eparchii symferopolskiej i krymskiej. W 2000 r. rozpoczął studia na Narodowym Uniwersytecie Spraw Wewnętrznych w Charkowie na kierunku „Prawoznawstwo”, które ukończył w 2005 r. z tytułem prawnika[1].

W 2004 r. został przez metropolitę symferopolskiego i krymskiego Łazarza skierowany do skitu św. Łukasza w Gorjance (dawne Łaki) w rejonie bakczysarajskim, gdzie stanął na czele wspólnoty. Następnie otrzymał od metropolity Łazarza święcenia diakońskie (19 maja 2005 r.) i kapłańskie (23 lipca 2006 r.). 30 marca 2008 r. złożył przed metropolitą Łazarzem wieczyste śluby mnisze z imieniem Kalinik, ku czci św. Kalinika, patriarchy Konstantynopola. Od 24 listopada 2009 r., zgodnie z postanowieniem Świętego Synodu, był namiestnikiem – powstałego w miejsce skitu – monasteru św. Łukasza w Gorjance[1].

W 2009 r. ukończył Wschodnioukraiński Uniwersytet Narodowy im. Wołodymyra Dala w Ługańsku, ze specjalizacją menedżera-ekonomisty. W tym samym roku został wykładowcą Starego Testamentu w Taurydzkim Seminarium Duchownym w Symferopolu. Od 2010 r. był dziekanem monasterów eparchii symferopolskiej i krymskiej. W maju 2012 r. ukończył seminarium duchowne w Odessie. Od września tegoż roku pełnił posługę duszpasterską w Taurydzkim Seminarium Duchownym. Również w tym samym roku otrzymał godność archimandryty[1].

Postanowieniem Świętego Synodu został 29 stycznia 2016 r. wybrany na biskupa bakczysarajskiego, wikariusza eparchii symferopolskiej i krymskiej. Chirotonia odbyła się 8 grudnia 2019 r. w soborze św. Mikołaja w Nieżynie, pod przewodnictwem metropolity kijowskiego i całej Ukrainy Onufrego[1][2].

W 2022 r. Rosyjski Kościół Prawosławny ogłosił włączenie eparchii symferopolskiej i krymskiej w swoją bezpośrednią jurysdykcję[3]. W 2023 r. został objęty ukraińskimi sankcjami personalnymi razem z grupą innych biskupów, którzy kierowali eparchiami oderwanymi od Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[4].

W 2023 r. uzyskał stopień kandydata nauk ekonomicznych na Uralskim Państwowym Uniwersytecie Ekonomicznym[5].

W 2024 r. został odsunięty od dotychczasowych obowiązków i skierowany do monasteru św. Łukasza, w którym wcześniej pełnił obowiązki przełożonego[5]. W czerwcu 2025 r. sąd cerkiewny uznał go za winnego niewłaściwego zarządzania majątkiem monasterów eparchii symferopolskiej oraz innych naruszeń regulaminu monasterów, zakazując mu w przyszłości pełnienia urzędów cerkiewnych i kierując do monasteru św. Mikołaja Szartomskiego[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]