Przejdź do zawartości

Kamienica "Kaszubianka"

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kamienica "Kaszubianka"
Zabytek: nr rej. dawniej 403, aktualnie A-549 z 20.09.1971[1]
Ilustracja
Kamienica na Starym Rynku 22, II poł. XIX wieku
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Miejscowość

Puck

Adres

Stary Rynek 22

Typ budynku

Kamienica

Styl architektoniczny

Klasycyzm

Ukończenie budowy

XIX w.

Położenie na mapie Pucka
Mapa konturowa Pucka, u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica "Kaszubianka"”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kamienica "Kaszubianka"”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica "Kaszubianka"”
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa konturowa powiatu puckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kamienica "Kaszubianka"”
Ziemia54°43′14,250″N 18°24′38,315″E/54,720625 18,410643

Kaszubianka – zabytkowa kamienica położona przy Starym Rynku w Pucku, oznaczona numer 22. Mieści się w niej najstarszy sklep w Pucku.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Kamienica wzniesiona w I poł. XIX w. Początkowo w rękach Niemców. W 1899 roku odkupiona przez Bazylego Adolpha. W latach 1914–1918 w kamienicy funkcjonował Bank Puck[2]. Do wybuchu II wojny światowej mieściła się tu drogeria, skład kolonialny oraz hurtownia wyrobów tytoniowych[3].

Po wojnie w 1956 roku ponownie otworzona została drogeria, jednak z czasem przemianowana została na sklep z pamiątkami kaszubskimi. Sklep istnieje do dziś.

Opis architektoniczny

[edytuj | edytuj kod]
  • Fasada jest najbardziej bogato zdobioną częścią kamienicy. Parter od piętra oddziela gzyms, na którego powierzchni znajdują się dwie płyciny w kształcie prostokąta. Między nimi liść stylizowanej palmety. Powierzchnia płycin wypełniona wicią rośliną z liśćmi dębu. Na piętrze sześć otworów okiennych wspartych na poniższym gzymsie, obwiedzionych profilowanymi ramami, składających się z wklęsłej i wałka. Nad pasem okien belkowanie z uskokowym gzymsem, pod nim fryz kostkowy wsparty na pasie zdobiony łezkami w kształcie listków.
  • W kondygnacji strychowej trzy otwory okienne – środkowy prostokątny zwieńczony łukiem, zdobiony kwiatami wyrytymi w tynku. W oknie znajdują się inicjały pierwszego właściciela (H.H)[4] oraz kotwiczka (pierwotnie znajdowała się jeszcze druga oraz dodatkowo skrzyżowane z sobą dwie strzały). Po bokach dwa okna półkuliste, w których znajdują się zdobienia (strzałki oraz gałązka laurowa). Kondygnację wieńczy wieloprofilowy gzyms z trójkątnym płaskim tympanonem
  • Boczna elewacja, od ulicy 10 lutego, posiada skromniejszy wystrój. Od boku powierzchnia pomiędzy parterem a I piętrem wypełniona jest trzema płycinami jak od frontu, które zdobią wicie roślinne z wąskimi liśćmi dębu. Między nimi znajdują się palmety. Całość wieńczy gzyms przechodzący z elewacji frontowej, stanowiący również gzyms podokapowy dachu. W dalszej części budynek został podwyższony o jedną kondygnację[5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2025 [dostęp 2013-07-05].
  2. 100 lat Banku Spółdzielczego w Pucku. 1907 - 2007. , 2007 , s.8,9
  3. Puckie Rody Zeszyt nr 2/2019: Adolphowie, 2019, s.12,14
  4. Puckie Rody Zeszyt nr 2/2019: Adolphowie, 2019, s.10
  5. Karta ewidencyjna zabytku nieruchomego dla kamienicy na Starym Rynku 22 w Pucku