Kamienica Stanisława Rostkowskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. 1430-A z 29.10.1991
Ilustracja
kamienica od strony Alej Jerozolimskich
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Aleje Jerozolimskie 99
Styl architektoniczny secesja
Architekt Artur Gurney
Kondygnacje 6
Ukończenie budowy około 1911 r.
Ważniejsze przebudowy 1940 r.
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Kamienica Stanisława Rostkowskiego
Ziemia52°13′34,86″N 20°59′50,50″E/52,226350 20,997360

Kamienica Stanisława Rostkowskiego – zabytkowa kamienica w warszawskiej dzielnicy Ochota przy Alejach Jerozolimskich 99. Wzniesiona około roku 1911 według projektu Artura Gurneya.

Jest jednym z 4 budynków w Warszawie zaprojektowanym przez szkockiego architekta Artura Gurney'a. Ten charakterystyczny budynek jest niezwykle ważny dla architektury warszawskiej i stanowi ewenement na skalę Europy. Jest to dom z otwartym podwórzem na ulicy (łącznie posiada dwa przelotowe podwórza), zajmuje teren ciągnący się między Al. Jerozolimskimi i ul. Nowogrodzką.

Projekt i przebudowy[edytuj | edytuj kod]

Sześciopiętrowa, wybudowana w duchu wczesnego modernizmu otrzymała elementy dekoracji posecesyjnej. Frontowa część domu wzniesiona została na rzucie podkowy, drugie podwórze otrzymało układ zamknięty. Podczas powojennej odbudowy kamienica została nieznacznie przekształcona, jednak mimo to typologicznie stanowi zredukowany do jednej parceli wariant zabudowy redanowej, lansowanej we Francji w początkach dwudziestego wieku.

Istniejące 6 piętro jest wynikiem przebudowy dokonanej po pożarze dachu budynku w 1940 r. Nowa kondygnacja odbiega stylistycznie od pozostałej części kamienicy, forma dachu nie harmonizuje z historyczną bryłą. Nie zrekonstruowano frontowych szczytów i dzwonowatych daszków zwieńczonych latarniami.

Istniejący projekt przewiduje odtworzenie historycznego gabarytu budynku na podstawie zdjęcia z 1938 roku.