Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Plac Wolności 14
Styl architektoniczny neobarok
Architekt Roger Sławski
Ukończenie budowy 1910
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union
Ziemia52°24′31,47″N 16°55′32,92″E/52,408742 16,925811
Kamienica Union i Bank Wschodni (w tyle)

Kamienica Towarzystwa Ubezpieczeniowego Union – okazała, pięciokondygnacyjna, neobarokowa kamienica, nawiązująca do baroku II połowy XVIII wieku, zlokalizowana w Poznaniu przy Placu Wolności 14, na narożniku ul. 3 Maja (dawna Musza Góra). Według Joanny Gołdych, znawcy architektury, jest to jedno z najwybitniejszych dzieł Rogera Sławskiego na terenie miasta.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Do 1804 istniał tu stary cmentarz żydowski[1]. Obiekt powstał w 1910, ale później został rozbudowany o skrzydło od strony ul. 3 Maja (również przez Rogera Sławskiego). Składa się z dwóch części, złożonych pod kątem i związanych wyoblonym narożnikiem o monumentalnym charakterze. Elewacje od strony ulic zdobione sztukateriami. Między oficynami dwa nieregularne dziedzińce z elewacjami obłożonymi białą cegłą glazurowaną. W budynku zaplanowano nie tylko funkcję biurowo-usługową - na wyższych kondygnacjach istniały luksusowe mieszkania. Do dziś funkcjonuje wewnątrz, pochodząca z okresu budowy, winda firmy Carl Flohr.

W okresie międzywojennym w budynku funkcjonowała popularna wśród mieszkańców Poznania kawiarnia artystyczna Pod Kaktusem, a także Salon Sztuki Współczesnej (potem Instytut Krzewienia Sztuki), prowadzony od 1932 przez pomysłodawcę kawiarni - Zygmunta Mąkowskiego. W Kaktusie występował regularnie m.in. Artur Maria Swinarski[2].

Obiekt sąsiaduje bezpośrednio z budynkiem dawnego Banku Wschodniego. Według Marcina Libickiego kamienica Union i gmach Ostbanku pokazują różnicę mentalną w traktowaniu stylów architektonicznych przez Polaków i Niemców (oba budynki nawiązują do stylu barokowego, ale każdy z nich w zupełnie inny sposób).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rafał Witkowski, Żydzi w Poznaniu - krótki przewodnik po historii i zabytkach, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2012, s.94-95, ​ISBN 978-83-7768-046-9
  2. Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Janusz Pazder (oprac.), Jerzy Borwiński, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 186, ISBN 83-87847-92-5, OCLC 830535344.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 321, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  2. Gabriela Klause, Roger Sławski 1871-1963 Architekt, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 1999, s. 154-155, ISBN 83-87847-18-6, OCLC 830264399.
  3. Marcin Libicki, Poznań - przewodnik, Piotr Libicki (ilust.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, s. 311, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402.