Kamienica przy Rynku 50 we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy Rynku 50
Dom handlowy Hünert
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2701/270 z 30.12.1970[1]
Ilustracja
Kamienica przy Rynku 50
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres Rynek 50
Typ budynku kamienica
Architekt Bracia Ehrlichowie
Kondygnacje V
Ważniejsze przebudowy 1906
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Kamienica przy Rynku 50
Kamienica przy Rynku 50
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica przy Rynku 50
Kamienica przy Rynku 50
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kamienica przy Rynku 50
Kamienica przy Rynku 50
Ziemia51°06′38,90″N 17°01′56,06″E/51,110806 17,032239

Kamienica przy Rynku 50kamienica na wrocławskim rynku, na jego północnej pierzei, zwanej Targiem Łakoci; dawny dom handlowy Hünert, który wraz z przedwojennymi domami handlowymi „Marcus” i „Trautner” stanowi „najważniejszy relikt oryginalnej zabudowy północnej pierzei Rynku”[2].

Historia i architektura kamienicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy budynek na parceli nr 50 wzniesiono w średniowieczu[2]. W 1903 roku kamienica została rozebrana a na średniowiecznych murach od strony Rynku, wzniesiono nowy dom handlowy Hünert. Jego projektantem była spółka Schlesinger & Benedict. Budynek był pięciokondygnacyjny z przyłączoną oficyną boczną i z czterokondygnacyjnym skrzydłem tylnym obniżającym się schodkowo w kierunku ulicy Igielnej. W części piwnicznej zachowano ceramiczne beczkowe sklepienia.

Fasada kamienicy została wyłożona piaskowcem otaczającym wielkie witryny okienne o rozpiętości całej elewacji. Czwartej i piątej kondygnacji nadano formę zbliżoną do kamienicy mieszczańskiej. W osi środkowej te kondygnacje zostały spięte płaskim wykuszem opartym na kamiennym, pokrytym płaskorzeźbami wsporniku. Pośrodku wykusza, dwie kondygnacje rozdzielały rzeźby czterech putt[3] Daszek zakończony był metalowym secesyjnym kwiatem słonecznika. Fasadę budynku zmykał wysoki szczyt ujęty w wolutowe spływy.

Do 1914 roku w budynku znajdował się Dom Handlowy Hünert (Geschäftshaus "Hünert") oraz Winiarnia Littauera[4]. Po I wojnie światowej budynek został połączony z sąsiednią kamienicą nr 49 tworząc wspólnie Dom Handlowy "Trautner"[5].

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Działania wojenne w 1945 roku nie uszkodziły budynku. Od 1945 roku w kamienicy mieściła się Moda Polska. W latach 90-tych, w kamienicy swoją siedzibę miał sklep Empik. Budynek został przebudowany wg projektu Biura Kapitońscy; zmianie uległa elewacja od strony ulicy Igielnej, tylne dziedzińce zostały zabudowane dla zwiększenia powierzchni handlowej. W 2008 roku kondygnacje czwarta i piąta zostały przerobione na apartamenty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Harasimowicz: Encyklopedia Wrocławia. Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006. ISBN 83-7384-561-5.
  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.