Kamieniec (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamieniec
Herb
Herb Kamieńca
Ulica Tarnogórska w Kamieńcu – główna droga przebiegająca przez miejscowość
Ulica Tarnogórska w Kamieńcu – główna droga przebiegająca przez miejscowość
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat tarnogórski
Gmina Zbrosławice
Sołectwo Kamieniec
Liczba ludności (2017) 789
Strefa numeracyjna (+48) 032
Kod pocztowy 42-674
Tablice rejestracyjne STA
SIMC 0225058
Położenie na mapie gminy Zbrosławice
Mapa lokalizacyjna gminy Zbrosławice
Kamieniec
Kamieniec
Położenie na mapie powiatu tarnogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnogórskiego
Kamieniec
Kamieniec
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kamieniec
Kamieniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamieniec
Kamieniec
Ziemia50°24′12″N 18°42′50″E/50,403333 18,713889

Kamieniec (niem. Kaminietz, Dramastein 1936–1945[1]) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice, o powierzchni 8,30 km².

W latach 1945–1954 i 1973–1977 miejscowość była siedzibą gminy Kamieniec. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego) z 1295 roku miejscowość wymieniona jest jako Kamen w okręgu Pyskowice i Zbrosławice[2].

Z dniem 10 sierpnia 1936 urzędowa nazwa niemiecka Kaminietz została zmieniona na Dramastein[3] ('kamień Dramy').

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ze źródeł wiadomo, że nazwa Kamieniec, pochodząca od słowa „kamień”, oznaczała prawdopodobnie miejsce ufortyfikowane kamieniami. Na wzgórzu istniała obwarowana osada obronna kultury łużyckiej (650–400 p.n.e.), w której odkryto chatę odlewnika przedmiotów z brązu. W tym samym miejscu w VII–IX wieku istniał gród, należący do górnośląskiego plemienia zamieszkującego dorzecze Kłodnicy, zniszczony przez Świętopełka w 875 roku.

Miejscowość była podobno wzmiankowana już w roku 1279.

Kamieniec administracyjnie był związany z Pyskowicami (pierwotna parafia), Toszkiem i Gliwicami, przynależąc do kasztelanii toszeckiej, księstwa toszeckiego i następnie powiatu toszecko-gliwickiego i gliwickiego (do 1973 r.). W powiecie tarnogórskim Kamieniec znalazł się dopiero w 1999 r. w wyniku ostatniej reformy administracyjnej.

W drugiej połowie XIX w. wieś zajmowała ok. 6 km², obejmowała 42 osady, posiadała 3 młyny wodne, kościół katolicki i szkołę. Parafia w 1869 roku liczyła 1437 katolików, 11 ewangelików i 7 izraelitów. Należały do niej: Księży Las, Nierada, Kamieniec, Łubki[4].

Cały klucz kamieniecki liczył ok. 40 km² i obejmował następujące miejscowości: Kamieniec, Boniowice, Księży Las, Łubki, Przezchlebie, Świętoszowice i Ziemięcice. Na jego terenie znajdowało się: 7 młynów wodnych, cegielnia i 4 piece wapienne[4].

Podczas plebiscytu na Górnym Śląsku głosy w Kamieńcu zostały oddane następująco:

  • 218 za Polską,
  • 146 za Niemcami (z czego 73 to głosy emigrantów)[5].

Według legendy tutejszy zamek został założony przez samych templariuszy[4], którzy mieli ukryć nieopodal zamku skarb.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kamieniec na XIX-wiecznej litografii z kolekcji Aleksandra Dunckera

Inne obiekty[edytuj | edytuj kod]

  • Sanatorium Rehabilitacyjne Neuropsychiatrii Kamieniec-Zbrosławice (istniejący w Kamieńcu mikroklimat sprzyja leczeniu chorób układu oddechowego i nerwowego).
  • Zespół Szkół Ogólnokształcących im. Jana Pawła II w Kamieńcu[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  3. Amts-Blatt des Preußischen Regierung in Oppeln, Jg. 121, Stück 34, 22.08.1936, S. 238, No. 508.
  4. a b c Kamieniec w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  5. Landsmannschaft der Oberschlesier in Karlsruhe, home.arcor.de [dostęp 2016-07-12].
  6. Strona ZSO.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]