Kamil Bortniczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamil Bortniczuk
Ilustracja
Kamil Bortniczuk odbierający w Sejmie zaświadczenie o wyborze na posła IX kadencji (2019)
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1983
Głuchołazy
Minister sportu i turystyki
Okres od 26 października 2021
Przynależność polityczna Partia Republikańska

Kamil Bortniczuk (ur. 11 czerwca 1983 w Głuchołazach[1]) – polski polityk, urzędnik i samorządowiec.

Poseł na Sejm VIII i IX kadencji (od 2018), w latach 2018–2020 rzecznik prasowy partii Porozumienie, w latach 2019–2020 sekretarz stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej, od 2021 minister sportu i turystyki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 2007 ukończył studia na kierunku stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 2017 prawo na Uniwersytecie Gdańskim. Kształcił się także na studiach podyplomowych z funduszy europejskich na UWr. Pracował jako dyrektor biura poselsko-senatorskiego i wicedyrektor wydziału w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim, specjalizował się w pozyskiwaniu funduszy unijnych. Prowadził także własną działalność gospodarczą w branży konsultingowej[2]. Był piłkarzem klubu GKS Głuchołazy[3].

W 2002 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[4]. W 2006 z listy PiS został wybrany na radnego miejskiego w Głuchołazach[5]. Odszedł z partii w wyniku konfliktu między Sławomirem Kłosowskim a Mieczysławem Walkiewiczem, z którym wcześniej współpracował[4]. W 2010 uzyskał reelekcję z ramienia własnego komitetu[6]. W tym samym roku bezskutecznie starał się o stanowisko burmistrza Głuchołaz, przegrywając w drugiej turze z Edwardem Szupryczyńskim[7]. Przystąpił następnie do partii Polska Jest Najważniejsza, z listy której w wyborach parlamentarnych w 2011 kandydował do Sejmu[8]. W 2013 wraz z innymi działaczami tego ugrupowania współtworzył partię Polska Razem. W wyborach samorządowych w 2014 ponownie ubiegał się o urząd burmistrza, wygrywając pierwszą turę i ponownie przegrywając w drugiej z Edwardem Szupryczyńskim[9]. Nie ubiegał się o reelekcję do rady gminy, natomiast jego komitet wprowadził wówczas do rady 7 na 21 radnych[10]. Przed wyborami w 2015 został członkiem zespołu doradców Beaty Szydło, odpowiadając za fundusze europejskie[11].

W 2015 bez powodzenia kandydował z 15. miejsca listy PiS do Sejmu w okręgu opolskim, otrzymując 2564 głosy[12] i zajmując trzecie niemandatowe miejsce. Później przez kilka miesięcy sprawował funkcję dyrektora Departamentu Infrastruktury w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim, po czym w 2016 został dyrektorem gabinetu ministra nauki i szkolnictwa wyższego Jarosława Gowina. Został także pełnomocnikiem wojewody opolskiego do spraw gospodarki i biznesu[11]. W kwietniu 2017 zasiadł w zarządzie Grupy Azoty ZAK, odpowiadając m.in. za badania i innowacje[13]. W listopadzie tego samego roku, po przekształceniu Polski Razem, został działaczem Porozumienia.

W maju 2018 zasiadł w radzie nadzorczej klubu siatkarskiego ZAKSA Kędzierzyn-Koźle[14]. W listopadzie tegoż roku objął mandat posła po wybranym na burmistrza Namysłowa Bartłomieju Stawiarskim[15]. Został też następnie rzecznikiem prasowym Porozumienia (pełnił tę funkcję do stycznia 2020). W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o mandat posła IX kadencji, otrzymując 16 953 głosy[16]. 20 grudnia 2019 premier Mateusz Morawiecki powołał go na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej[17]. W kwietniu 2020 złożył dymisję z tego stanowiska, która została przyjęta w tym samym miesiącu[18][19].

5 lutego 2021 Kamil Bortniczuk wraz z Adamem Bielanem w trakcie wewnątrzpartyjnego sporu zostali wykluczeni z Porozumienia. Polityk zakwestionował prawidłowość podjętej decyzji[20][21]. W czerwcu 2021 został jednym z liderów Partii Republikańskiej[22].

26 października 2021 dołączył do drugiego rządu Mateusza Morawieckiego, obejmując w nim stanowisko ministra sportu i turystyki[23].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oświadczenie majątkowe. archiwumbip.glucholazy.pl. [dostęp 2018-11-12].
  2. Kamil Bortniczuk, Członek Zarządu. zak.grupaazoty.com. [dostęp 2018-11-09].
  3. Michał Kolanko. Przyszły minister znany z ofensywy. „Rzeczpospolita”, s. A28, 8 października 2021. 
  4. a b Konflikt w Porozumieniu. Kamil Bortniczuk na politycznym zakręcie. Czy ma przyszłość w PiS?. nto.pl, 12 lutego 2021. [dostęp 2021-02-12].
  5. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2018-11-09].
  6. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-11-09].
  7. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-11-09].
  8. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2018-12-08].
  9. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2018-11-09].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2020-01-02].
  11. a b Piotr Guzik: Kamil Bortniczuk znów zmienia stanowisko. Z resortu nauki do zarządu ZAK. wyborcza.pl, 31 marca 2017. [dostęp 2018-11-09].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2018-11-09].
  13. Krzysztof Strauchmann: Kamil Bortniczuk będzie nowym posłem z Opolszczyzny. Zastąpi Bartłomieja Stawiarskiego. nto.pl, 5 listopada 2018. [dostęp 2018-12-08].
  14. Zaksa Spółka Akcyjna. krs-online.com.pl. [dostęp 2019-12-06].
  15. M.P. z 2018 r. poz. 1118
  16. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-17].
  17. Kamil Bortniczuk: Sekretarz Stanu. gov.pl. [dostęp 2019-12-20].
  18. Magdalena Partyła: Kamil Bortniczuk odchodzi z rządu. rmf24.pl, 7 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-09].
  19. Jacek Żalek nowym wiceministrem funduszy i polityki regionalnej. gov.pl, 10 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-10].
  20. Weronika Bruździak-Gębura: Spór w Porozumieniu. Rzeczniczka ugrupowania: Adam Bielan i Kamil Bortniczuk wyrzuceni z partii. gazeta.pl, 5 lutego 2021. [dostęp 2021-02-05].
  21. Władze Porozumienia za wyrzuceniem Kamila Bortniczuka i Adama Bielana. onet.pl, 5 lutego 2021. [dostęp 2021-02-05].
  22. Kim jesteśmy. republikanie.org.pl. [dostęp 2021-06-20].
  23. Zmiany w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 26 października 2021. [dostęp 2021-10-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]