Kanczyl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kanczyl
Tragulus[1]
Brisson, 1762[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kanczyl jawajski (T. javanicus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Tragulina

Rodzina

kanczylowate

Rodzaj

Tragulus

Typ nomenklatoryczny

Cervus javanicus Osbeck, 1765

Synonimy
Zasięg występowania
Mapa występowania
Azja Południowo-Wschodnia -
obszar występowania kanczyli z rodzaju Tragulus

Kanczyl[4] (Tragulus) – rodzaj ssaka parzystokopytnego z rodziny kanczylowatych (Tragulidae). Wobec zwierząt z tego rodzaju potocznie bywa używana nazwa „myszojeleń”[5][6][7][8][9], która jest dosłownym tłumaczeniem angielskiej nazwy zwyczajowej mouse-deer[10].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występują w Azji Południowo-Wschodniej[11][12][13].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 37–68 cm, ogona 4–9 cm; masa ciała 1,5–4,5 kg[12]. Charakteryzują się budową ciała delikatniejszą od wodnokanczyla afrykańskiego, cienkimi kończynami i małymi racicami.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Tragulus: łac. tragus „koza”, od gr. τραγος tragos „koza”; przyrostek zdrabniający -ulus[14].
  • Lagonebrax: Gr. λαγώς lagōs „zając”; νεβραξ nebrax „młody jeleń, jelonek”[15]. Gatunek typowy: Moschus javanicus J.F. Gmelin, 1788 (= Cervus javanicus Osbeck, 1765).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11][4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tragulus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. M.J.Brisson: Regnum animale in classes IX. distributum, sive, Synopsis methodica, sistens generalem animalium distributionem in classes IX, & duarum primarum classium, quadrupedum scilicet & cetaceorum, particularem divisionem in ordines, sectiones, genera & species, cum brevi cujusque speciei descriptione, citationibus auctorum de iis tractantium, nominibus eis ab ipsis & nationibus impositis, nominibusque vulgaribus. Wyd. Editio altera auctior. Lugduni Batavorum: Apud Theodorum Haak, 1762, s. 65. (łac.)
  3. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 137. (niem.)
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169–170. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. W Wietnamie odnaleziono myszo-jelenia. Naukowcy sądzili, że ten gatunek wyginął. gazeta.pl, 2019-11-13. [dostęp 2021-05-01].
  6. kanczyl jawajski Arnold. Zoo Warszawa. [dostęp 2021-05-01]. Cytat: Nowy współlokator, szerzej znany jako „myszojeleń”, zrobił duże wrażenie na stałym mieszkańcu woliery - wieloszponie rdzawogrzbietym (Polyplectron inopinatum), ale wygląda na to że nie będą sobie przeszkadzały – oba gatunki pochodzą z Azji Południowo - Wschodniej.
  7. Marlena Chudzio: Malutki myszojeleń w łódzkim zoo to samiczka. RMF24.pl, 2021-04-08. [dostęp 2021-05-01].
  8. W zoo w Bristolu urodził się myszojeleń. Jest wysokości ołówka. Wprost.pl, 2021-04-23. [dostęp 2021-05-01].
  9. Nowy myszojeleń w łódzkim Zoo!. Urząd Miasta Łodzi, 2021-04-08. [dostęp 2021-05-01].
  10. Myszojeleń w Ogrodzie Zoologicznym w Łodzi. TVP3 Łódź, 2021-04-08. [dostęp 2021-05-01]. Cytat: Tłumacząc z języka angielskiego (mouse-deer) nazwa tego zwierzęcia to myszojeleń.
  11. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 304–306. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  12. a b E. Meijaard: Family Tragulidae (Chevrotains). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. 2011, s. 330–333. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  13. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Tragulus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-05].
  14. Palmer 1904 ↓, s. 685.
  15. Palmer 1904 ↓, s. 361.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]