Kandela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
kandela [cd]
Układ

SI

Wymiar

Jednostka

światłości

Typowe symbole wielkości

I

w jednostkach SI

podstawowa

Pochodzenie nazwy

łac. candela – świeca

Kandela (łac. candela, świeca) – jednostka światłości źródła światła; podstawowa jednostka w układzie SI, oznaczana jako cd[1]. Jest to światłość, z jaką świeci w określonym kierunku źródło emitujące promieniowanie monochromatyczne o częstotliwości 5,4·1014 Hz (co odpowiada długości 555 nm, barwa zielona) i wydajności energetycznej w tym kierunku równej 1/683 W/sr.

Starsza definicja określała kandelę jako światłość 1/600 000 m² powierzchni ciała doskonale czarnego w temperaturze krzepnięcia platyny pod ciśnieniem 1 atmosfery fizycznej. Jednak z powodu trudności w wykonywaniu układu pomiarowego i małej dokładności pomiaru (rzędu 0,1 – 0,2%), definicja ta została zarzucona w 1979 r. i zastąpiona nową definicją[2].

Kandela została wprowadzona w roku 1948 przez Międzynarodowy Komitet Miar i Wag[3]. Wcześniej jednostką światłości była świeca[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. kandela, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-01].
  2. Radiometry vs. photometry FAQ. [dostęp 2009-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-12)].
  3. Base unit definitions: Candela (ang.). National Institute of Standards and Technology. [dostęp 2012-01-17].
  4. Candle (ang.). Encyclopædia Britannica Online. [dostęp 2012-01-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Obalski, Zasady międzynarodowego układu jednostek miar, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1970

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]