Kandelabr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Candelabrum (PSF).jpg

Kandelabr – świecznik stojący dwu- lub wieloramienny, wykonany głównie z metalu, znany już w starożytności. W końcu XVII wieku popularne były dwuramienne, w XVIII trójramienne a w XIX wykonywano też kilkunastoramienne. Świecznik był zbudowany z podstawy, trzonu i najczęściej zdejmowanej nastawy z ramionami. Rokokowe kandelabry charakteryzowały się trzonami w kształcie postaci lub plastycznie uformowanej rośliny a w 1. połowie XIX wieku kariatydy trzymającej nastawę w uniesionych rękach[1].

Świecznik siedmioramienny (menora) stał się w starożytności symbolem judaizmu[2].

Świecznik ośmioramienny jest używany w Święto Chanukka[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sztuka świata. Słownik terminów A-K tom 17. Warszawa: Arkady, 2013, s. 295. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. 2,0 2,1 Dorothea Forstner: Świat Symboliki Chrześcijańskiej. Warszawa: PAX, 1990, s. 410. ISBN 83-211-1169-6.