Kandrat Krapiwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kandrat Krapiwa
Кандра́т Кандра́тавіч Атрахо́віч
Kandrat Krapiwa
Ilustracja
Kandrat Krapiwa na białoruskim znaczku pocztowym, 1996 rok
Imię i nazwisko Kandrat Kandratawicz Atrachowicz
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1896
Nizok
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1991
Mińsk
Narodowość białoruska
Język białoruski, rosyjski
Alma Mater Białoruski Uniwersytet Państwowy
Dziedzina sztuki proza, poezja, satyra
Ważne dzieła
  • Skowronki śpiewają
  • Kto się śmieje ostatni
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Państwowa ZSRR
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Przyjaźni Narodów Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”

Kandrat Krapiwa właściwie Kandrat Kandratawicz Atrachowicz (biał. Кандрат Крапіва, Кандра́т Кандра́тавіч Атрахо́віч; ros. Kondrat Krapiwa, Кондрат Крапива, Кондрат Кондратович Атрахович, ur. 22 lutego?/ 5 marca 1896 w Nizoku w guberni mińskiej, zm. 7 stycznia 1991 w Mińsku) – pisarz i poeta białoruski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie rewolucji lutowej i październikowej walczył w szeregach Armii Czerwonej. Debiutował w 1922 roku. Od 1940 członek Akademii Nauk Białoruskiej, od 1956 prezes. W latach 1926–1931 członek ugrupowania literackiego „Uzwyszsza”. Tworzył satyry, bajki, nowele, opowiadania, powieści, komedie i dramaty. Należał do czołówki białoruskich poetów. Opracował słownik rosyjsko-białoruski (2 tomy, 1982) oraz Atlas gwar białoruski (1963). Był członkiem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego od 1941 roku.

Utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Koniec drużby (1934)
  • Partyzany (1937)
  • Kto się śmieje ostatni (1939, wyd. pol. 1956)
  • Próba ahniom (1943)
  • Z narodam (1948)
  • Skowronki śpiewają (1950, wyd. pol. 1956)
  • Brama nieumiruczasci (1974)
  • Na wastryi (1982)

Nagrody i ordery[edytuj | edytuj kod]

Za zasługi odznaczony licznymi nagrodami i orderami państwowymi:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]