Kantyk Mojżesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieśń Morza po hebrajsku.
Miriam z Izraelitkami śpiewa Pieśń morza i tańczy po przekroczeniu Morza Czerwonego (Psałterz Chludowa)
Miriam wychwalająca Jahwe z relacji Wj 15:19 (Psałterz Tomicza)

Kantyk Mojżesza (hebr: שירת הים) – pieśń biblijna, stanowiąca część Księgi Wyjścia (rozdział 15). Występuje pod różnymi nazwami: „Pieśń zwycięstwa”, „Pieśń dziękczynienia”[1], „Pieśń dziękczynna” (Wj 15), „Pieśń morza”[2], „Hymn zwycięstwa po przejściu Morza Czerwonego”[3].

Powstanie pieśni[edytuj]

Wedle zapisu biblijnego była śpiewana przez Izraelitów po wyzwoleniu z niewoli egipskiej, zaraz po przekroczeniu Morza Czerwonego, w czasie ich wędrówki do Ziemi Obiecanej. Hymn ten miał być pochwałą Boga, którego działanie sprawiło, że ścigające Izraelitów wojsko egipskie zatonęło. Biblia notuje dwie pieśni wówczas śpiewane – przez Mojżesza i mężczyzn oraz przez Miriam i kobiety. Pieśń Mojżesza składa się z dwóch części – wysławiającej Boga, wraz z opisem zagłady Egipcjan oraz zapowiadającej przyszłość w Ziemi Obiecanej. Pieśń Miriam jest krótsza i zawiera pochwałę Boga[1].

Archaiczny język i styl pieśni Mojżesza pozwala stwierdzić, że jest ona jednym z najstarszych fragmentów Biblii[1]. Sama pieśń opisuje zatonięcie Egipcjan, nie wspominając cudownego przejścia Izraelitów przez morze. Według niektórych interpretacji odwołuje się ona do hebrajskiej wizji szeolu, jako otchłani i powiela motyw kosmogoniczną walkę Jahwe z morskim smokiem (Lewiatanem), tutaj reprezentowanym przez egipskie wojsko[4]. Redaktorzy Biblii Tysiąclecia określają hymn jako jeden najpiękniejszych utworów poezji hebrajskiej[5].

Pieśń w religiach[edytuj]

Nawiązania do pieśni znajdują się w Księdze Mądrości i Apokalipsie św. Jana[5]. Różne wersje pieśni funkcjonują jako pieśni religijne, także kantyki, w różnych kościołach chrześcijańskich, także u Świadków Jehowy[6][7]. W katolickiej liturgii Wigilii Paschalnej pieśń ta jest jednym z psalmów responsoryjnych[8].

Rękopis pieśni[edytuj]

Pod koniec XIX wieku w genizie synagogi Ben Ezry w Kairze w Egipcie odnaleziono manuskrypt datowany na VII lub VIII wiek n.e. z tą pieśnią biblijną. Jego właściciel dopiero pod koniec lat 70. XX w. udostępnił go do badań naukowych. W latach 90. XX w. dokument trafił do archiwum, a 22 maja 2007 roku na wystawę do Muzeum Izraela w Jerozolimie[2].

Przypisy

  1. a b c Waldemar Chrostowski: Pięcioksiąg, czyli Tora Mojżesza. Skrypt dla studentów II roku na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Warszawa: 2007, s. 73-74.
  2. a b „Pieśń morza” — rękopis, który wypełnia lukę. „Strażnica”, s. 32, 2008-11-15 (pol.). 
  3. Pieśń (Wj 15, 1b-4. 8-13. 17-18) Hymn zwycięstwa po przejściu Morza Czerwonego (pol.). Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2017-09-15].
  4. Robert Luyster. Myth and history in the book of Exodus. „Religion”. 8 (2), s. 155-170, 1978. DOI: 10.1016/0048-721X(78)90002-7 (ang.). 
  5. a b Księga Wyjścia. Rozdział 15 – przypisy. W: Biblia Tysiąclecia. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Wyd. IV. Poznań: Pallotinum, 1996, s. 82-83. ISBN 83-7014-218-4.
  6. Pieśń 132 Pieśń zwycięstwa (pol.). W: Śpiewajmy Jehowie [on-line]. [dostęp 2017-09-15].
  7. Pieśń 149 Pieśń zwycięstwa (pol.). W: Śpiewajmy Jehowie [on-line]. [dostęp 2017-09-15].
  8. Wigilia Paschalna. Komentarze biblijne do czytań liturgicznych (pol.). wiara.pl. [dostęp 2017-09-15].

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Wj 15 - treść kantyku w Biblii Tysiąclecia