Kapitał ludzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kapitał ludzki – teoria w ekonomii powstała w latach 60. XX wieku[1], która zakładała, że człowiek jest najcenniejszym elementem zasobów przedsiębiorstwa.

Zwyczajowo pod tym pojęciem rozumiane są wszystkie cechy i umiejętności ludzi które sprawiają, że są oni produktywni[2][3]. Za twórcę pojęcia „kapitał ludzki” uważany jest brytyjski ekonomista Arthur Pigou[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kapitał ludzki może być zwiększany poprzez inwestycje w edukację, szkolenia i ochronę zdrowia[4]. Ma bardzo duże znaczenie dla wzrostu gospodarczego[4].

Teoria kapitału ludzkiego została stworzona przez Gary'ego Beckera na podstawie prac m.in. Theodore'a Schultza.

Cechami kapitału ludzkiego są konkurencyjność i wyłączność, co oznacza, że koszt alternatywnego użycia zawsze dotyczy całego kapitału ludzkiego, ponieważ człowiek nie jest w stanie podzielić swojej wiedzy czy umiejętności na kilka równoczesnych zadań, tak jak można to uczynić z kapitałem rzeczowym czy finansowym.

Metody pomiaru wartości kapitału ludzkiego[edytuj | edytuj kod]

  • kosztowa (E. Engel, T.W. Schultz) – polega ona na podliczaniu wartości wszystkich wydatków będących inwestycją w człowieka
  • dochodowa (W. Petty, R. Nicholson, J.M. Clark, D. Lorgenson) – polega na podliczeniu aktualnej wartości strumienia dochodów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Narodziny teorii kapitału ludzkiego zostały ogłoszone w 1960 roku przez T.W.Schultza, chociaż datę tę mógłby także wyznaczać moment ukazania się w październiku 1962 r. dodatkowego numeru „Journal of Political Economy” zatytułowanego „Investment in Human Being”. Zawierał on, obok kilku innych nowatorskich artykułów, wstępne rozdziały monografii G.S. Beckera z 1964 r. „Human Capital”." Za M. Kunasz "Teoria kapitału ludzkiego na tle dorobku myśli ekonomicznej".
  2. a b The people's champion. Human capital. „Economist”, s. 51, 5 August 2017. 
  3. Kapitał ludzki, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-30].
  4. a b Matthew Bishop: Essential economics: an A−Z guide. New York: Bloomberg Press, 2009, s. 153. ISBN 978-1-57660-351-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]