Kapitulacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kapitulacja (z łac. capitulatio od capitulum "nagłówek" zdrobnienie od caput "głowa") [1] - umowa poddania się przeciwnikowi bezwarunkowo lub pod pewnymi warunkami.

Regulamin haski z 1907 w rozdziale 4 (art. 35):  W kapitulacjach, zdecydowanych między układającymi się stronami, należy brać pod uwagę przepisy o honorze wojskowym.  Zawarte kapitulacje mają być ściśle przestrzegane przez obie strony.

Kapitulacja może dotyczyć części lub całości sił zbrojnych; kapitulacja wszystkich sił zbrojnych kończy działania wojenne, na przykład działania wojenne z Niemcami w II wojnie światowej zostały zakończone na podstawie aktu bezwarunkowej kapitulacji, podpisanej 8 V 1945 przez przedstawicieli naczelnego dowództwa niemieckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]