Kaplerz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kaplerz – prostokątne, czasem owalne obrazki (o wymiarach ok. 15 cm x 10 cm) malowane przeważnie na blasze miedzianej, a noszone w irchowych futerałach na piersiach pod ubraniem (najczęściej przez żołnierzy w 2 połowie XVII i pocz. XVIII w.). Na awersie mają one najczęściej przedstawienie Matki Boskiej Częstochowskiej w ornamentowym obramieniu (malowane tylko twarze i dłonie, szaty i bordiura przeważnie grawerowane i złocone), na rewersie malowane techniką olejną przedstawienia świętych patronów. Kaplerz często mylnie utożsamiano ze szkaplerzem (łac. scepularium) lub ryngrafem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Gradowski Michał, Dawne złotnictwo, PWN 1980, str. 121
  2. Kubalska-Sulkiewicz Krystyna, Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2006, str. 400