Kaplica św. Józefa w Dołżycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaplica św. Józefa
kościół filialny
Ilustracja
Widok ogólny (stan 2020)
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Dołżyca
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
parafia św. Józefa w Komańczy
Wezwanie św. Józefa
Położenie na mapie gminy Komańcza
Mapa lokalizacyjna gminy Komańcza
Dołżyca, kaplica drewniana
Dołżyca, kaplica drewniana
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dołżyca, kaplica drewniana
Dołżyca, kaplica drewniana
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dołżyca, kaplica drewniana
Dołżyca, kaplica drewniana
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Dołżyca, kaplica drewniana
Dołżyca, kaplica drewniana
Ziemia49°19′37,3″N 22°01′04,8″E/49,327028 22,018000

Kaplica św. Józefa w Dołżycy – drewniana rzymskokatolicka kaplica pw. św. Józefa, urządzona w 1990, znajdująca się w miejscowości Dołżyca.

Po wybudowaniu nowego kościoła filialnego w 2005 kaplica przestała pełnić funkcje kultowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednia świątynia, jaka istniała w Dołżycy, została rozebrana 1954. Była to wybudowana w 1840 filialna cerkiew greckokatolicka św. Michała Archanioła, z drewnianą dwukondygnacyjną dzwonnicą. Posiadała ikony namalowane przez Antoniego i Michała Bogdańskich. Znajdowała się obok cmentarza[1][2]. Po 1947, po deportacji ludności ukraińskiej, wieś zasiedlono osadnikami z całej Polski. Włączono ich do rzymskokatolickiej parafii Komańczy. Dla zaspokojenia potrzeb religijnych nowych mieszkańców dopiero po przełomie 1989 powstała kaplica w Dołżycy. Urządzono ją w 1990, adaptując do tego celu istniejący drewniany budynek mieszkalny. Służyła wiernym do 2005[2][3].

Budynek konstrukcji zrębowej, nieorientowany. Przykryty jednokalenicowym blaszanym dachem, zwieńczonym niewielkim cebulastym hełmem z krzyżem. Wewnątrz sala o powierzchni 40 m². Wyposażenie współczesne. Na predelli ołtarza wizerunek św. Huberta[3].

  1. Krzysztof Zieliński: Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego. PRO CARPATHIA, Rzeszów 2015, s. 351. ISBN 978-83-61577-68-3.
  2. a b Witold Grzesik, Tomasz Graczyk, Bartłomiej Wadas: Beskid Niski. Od Komańczy do Wysowej. Sklep Poróżnika, Warszawa 2012, s. 28. ISBN 978-83-7136-087-9.
  3. a b Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda: Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia. Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2001, s. 203. ISBN 83-85557-88-1.