Kaplica św. Kazimierza w katedrze wileńskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaplica św. Kazimierza
w katedrze wileńskiej
Šventasis Kazimiero koplyčia
Ilustracja
Państwo  Litwa
Miejscowość Wilno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Kazimierza
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Kazimierza
Położenie na mapie Wilna
Mapa lokalizacyjna Wilna
Kaplica św. Kazimierzaw katedrze wileńskiej
Kaplica św. Kazimierza
w katedrze wileńskiej
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Kaplica św. Kazimierzaw katedrze wileńskiej
Kaplica św. Kazimierza
w katedrze wileńskiej
Ziemia54°41′08,29″N 25°17′17,58″E/54,685636 25,288217
Ołtarz z relikwiarzem św. Kazimierza
Epitafium nad sercem króla Władysława IV złożonym w kaplicy św. Kazimierza w katedrze wileńskiej

Kaplica św. Kazimierzawczesnobarokowa kaplica w katedrze wileńskiej, powstała w latach 1623-1636 według projektu Matteo Castelli (po 1632 ukończona przez Constantina Tencallę). Poświęcona jest świętemu Kazimierzowi (1458-1484), którego relikwie złożone są w tej kaplicy.

Jej założenie wzorowane jest na Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu (jest jednak dwukrotnie większa).

Ma formę kwadratu, nakrytego kopułą na bębnie. Srebrny ołtarz kaplicy został zrabowany przez wojska rosyjskie w 1655. W ołtarzu umieszczony jest obraz patrona kaplicy. Święty ma na tym obrazie 3 ręce. Według znanej legendy wyjaśniającej ten fakt, malarz próbował zmienić nieco kompozycję wizerunku, zamalowując jedną rękę i malując ją w innym miejscu, lecz zamalowywana kończyna wciąż pozostawała widoczna[1].

Całość kaplicy zdobią freski Michelangela Palloniego. Jej wystrój dopełniają srebrzone figury Władysława Jagiełły, Kazimierza Jagiellończyka, Jana Olbrachta, Aleksandra Jagiellończyka, Zygmunta I Starego, Zygmunta II Augusta i św. Kazimierza.

W podziemiach tej kaplicy zostali pochowani:

Na elewacji kaplicy od strony placu Katedralnego znajduje się tablica erekcyjna z herbem Rzeczypospolitej Obojga Narodów z 1636 roku (po 1945 roku z orła znajdującego się na godle usunięto koronę[2]) i napisem:

Quote-alpha.png
D.O.M.

DIVO CASIMIRO

CASIMIRI JAGIELLONIDAE REGIS FILIO

REGNI POLONIAE MAGNIQ DUCATUS

LITHUANIAE

PATRONO TUTELARI PROPUGNATORI

COGNATO PRINCIPI

SIGISMUNDUS III POLONIAE ET SVECIAE

REX SACELLUM HOC

AETARNUM PIETATIS CULTUSQE SUI

MONUMENTUM

EREXIT INSTRUXIT EXORNAVIT

VLADISLAUS IV

SACRI CORPORIS ILLATIONE

HONORAVIT PERFECIT DEDICAVITQE

ANNO DOMINI MDCXXXVI DIE XIV

AUGUSTI

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilno. Przewodnik krajoznawczy Juljusza Kłosa Prof. Uniwersytetu St. Batorego. Wydanie trzecie poprawione, Wydawnictwo Wileńskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Wilno 1937, ss. 125-126
  2. Edmund Małachowicz "Wilno. Dzieje, Architektura, Cmentarze", Wrocław 1996, s.229