Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Kaplica
Narodowy Instytut Dziedzictwa
Distinctive emblem for cultural property.svg A-92 oraz A-219/M z 10 maja 1974[1]
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Salwatora
Wezwanie św. Małgorzaty i św. Judyty
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty
Ziemia 50°03′09,2″N 19°54′45,6″E/50,052556 19,912667

Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty – należy do grona zabytkowego parafii Najświętszego Salwatora w Krakowie, której początki sięgają połowy XII wieku.

Barokowa kaplica na Salwatorze, przy ul. św. Bronisławy 8 w Krakowie. Leży na trasie Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Kaplica została odbudowana na miejscu poprzedniej kaplicy, którą zniszczyły pożary w 1587 i 1656 roku. Powstała w XVII wieku, między 1689 a 1690 rokiem, za ksieni Justyny Oraczowskiej, konsekrowana pod wezwaniem św. Małgorzaty.

W XIX wieku, po raz pierwszy zaczęto łączyć ją z miejscem dawnych kultów pogańskich tak jak wcześniej kościół parafialny Najświętszego Salwatora. Od tej pory przylgnęła do niej nazwa Gontyny. Wnętrza kaplicy zdobiły niegdyś trzy ołtarze: św. Małgorzaty, św. Heleny i Justyny, patronki ksieni Justyny Oraczowskiej. /Katalog Zabytków Sztuki w Polsce/ Obrazy przedstawiające sceny z życia bł. Bronisławy i portrety jej przodków[2]. Obecnie istniejący budynek był wielokrotnie remontowany,jednak badania przeprowadzone przez Pracownie Konserwacji Konstrukcji Drewnianych w Warszawie potwierdziły, że jest kaplicą XVII wieczną. /Aldona Sudacka/

Obecnie kaplica jest otwarta i udostępniona do zwiedzania w okresie letnim od maja do końca września w dniach: czwartek, piątek, sobota w godzinach od 9.00- 13.00 i od 13.30 do 18.00 w niedzielę od 12.00 do 17.00. Zwiedzanie z przewodnikiem jest darmowe./Dorota Jasińska/

W końcu 2 kwietnia 2008 r. przed kaplicą od strony ulicy uroczyście poświęcono pomnik Jana Pawła II Czesława Dźwigaja, ufundowany przez infułata Jerzego Bryłę. Pomnik stanął w miejscu, skąd według tradycji ks. Karol Wojtyła, ruszył z młodzieżą akademicką na pieszą wycieczkę do Doliny Mnikowskiej, by tam uczestniczyć w Nieszporach odśpiewanych u stóp wizerunku Matki Bożej, namalowanej na skale.

Budowa i wnętrze kaplicy[edytuj | edytuj kod]

Drewniana, o konstrukcji zrębowej wykonana na centralnym ośmiobocznym planie. Ściany zewnętrzne oszalowane są pionowymi deskami (rekonstrukcja z lat 80. XX. wieku), a dach pokrywa gont. Główne wejście do kaplicy prowadzi przez portal z nadprożem wyciętym w tzw. "ośli grzbiet" i jest ozdobione zabytkowymi okuciami przy drzwiach z XVII wieku.

Wnętrze świątyni podlegało również częstym zmianom, obecnie możemy w niej zobaczyć ołtarz pochodzący z sąsiedniego kościółka Najświętszego Salwatora oraz drugi – z kościółka św. Wojciecha.

Niedaleko położone są: Założenie Klasztorne SS. Norbertanek / Candidus et Canonicus Ordo Premonstratensis/ wraz z kościołem śś. Jana Chrzciciela i Augustyna i Najświętszego Salwatora (odległość ok. 100 metrów), konsekrowany w 1148 roku. Obiekty te należą do grona najstarszych zabytków w Krakowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rożek M. Przewodnik po zabytkach Krakowa, wyd. WAM, Kraków 2000.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie (pol.). 31 marca 2015. [dostęp 24 czerwca 2011]. s. 43.
  2. Marek Żukow-Karczewski, Zwierzyniec - nie tylko Emaus, "Echo Krakowa", 17,18,19 III 1989 r., nr 55 (12864).