Kappa Aquarii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kappa Aquarii
κ Aquarii
Gwiazdozbiór Wodnika z oznaczeniami, Situla oznaczona literą κ
Gwiazdozbiór Wodnika z oznaczeniami, Situla oznaczona literą κ
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wodnik
Rektascensja 22h 37m 45,380s[1]
Deklinacja –04° 13′ 40,99″[1]
Paralaksa (π) 0,01525 ± 0,00021[1]
Odległość 213,9 ± 3,0 ly
65,57 ± 0,92 pc
Wielkość obserwowana +5,030[1]m
Ruch własny (RA) −69,23 ± 0,28[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −119,67 ± 0,17[1] mas/rok
Prędkość radialna 7,31 ± 0,16[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy K1.5IIIb_CN0.5
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 63 Aqr
2MASS: J22374537-0413409
Bonner Durchmusterung: BD -04°5716
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 1595
Boss General Catalogue: GC 31581
Katalog Henry’ego Drapera: HD 214376
Katalog Hipparcosa: HIP 111710
Katalog jasnych gwiazd: HR 8610
SAO Star Catalog: SAO 146210
Situla

Kappa Aquarii (κ Aqr) – gwiazda w gwiazdozbiorze Wodnika, znajdująca się w odległości około 214 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Situla, wywodzi się z łaciny i oznacza starożytne naczynie na wodę, co odnosi się do jej położenia w wyobrażonej figurze Wodnika z dzbanem[2]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna formalnie zatwierdziła użycie nazwy Situla dla określenia tej gwiazdy[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to olbrzym należący do typu widmowego K, o wielkości gwiazdowej 5m[1]. Gwiazda ma towarzysza, w odległości 98,3 od niej na niebie znajduje się słabsza gwiazda o obserwowanej wielkości gwiazdowej 8,8m[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Kappa Aquarii w bazie SIMBAD (ang.)
  2. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 54.
  3. Eric Mamajek i inni, Bulletin of the IAU Working Group on Star Names, t. 2, Międzynarodowa Unia Astronomiczna, październik 2016, s. 8.
  4. Situla (ang.). Alcyone ephemeris. [dostęp 2017-02-10].